( 58 ) 



supra vel inter pistilla colloeantnr. Qua? autem diximiis non sufficiunt 

 ut illorum situs seu inserlio rite et exacte determineutur. Staminum 

 insertio, teste Mirbelio (1) e puncto floris quo libera enascuntur, intel- 

 ligenda est. Quod tamen omnibus non convenit casibus. Nee eadcm est 

 in omnibus insertio. Quoad Ovarium considerata, tres situs babent sta- 

 mina, a Jussiaeo in metbodo naturali valde adhibitos. Sunt Hypogyna 

 (Juss.) si Receptaculo sub Ovarium vel ad ejus basin inseruntur, v. g. 

 Gramina , Ranunculaceae } Cruci ferae , etc. sunt Perigyna (Juss.) 

 si Calycis seu Perianlhii parieti interno supra Ovarii basin inserun- 

 tur, v. g. Thy meleae , Rosaceae, etc.; sunt Epigyna (Juss.), Gy- 

 nandra (Linn.), Stylostemones (Moeneb.), si pistillo inserta sint vel 

 ipsi ita cohsereant ut superponi videantur; v. g. Umbelliferae , Or- 

 chides , Compositae , etc. 



Duplicem distinxit Jussieeus insertionem : immediatam quum sta- 

 mina immediate sub Ovario, calyci aut supra pistillum imponuntur, et 

 mediatam si Petalis sint imposita vel Epipetala. In Monopetalis inser- 

 tionem mediatam occurrere jam monuimus; rarior adest in polypetalis; 

 exempla contraria sunt tamen (2). Haemodorum (Smith), Dalea (Lin), 

 seu Petalostemon (Micbaux), Loranthus } etc. 



Sed vera staminis axi vegetabili insertio semper supra calycis folioli 

 vel petali insertionem est ; Hypogyna , Perigyna et Epigyna sic dicta 

 ex diversis quas cum variis organis sub aut infra ilia positis adhseren- 

 tiis subeunt, orktntur (3). In insertione immediata fiunt Hypogyna si 

 ab ovario , corolla aut calyce omnino libera sint ; calyci si adhaereant 

 iiunt Perigyna ; Epigyna autem si cum pistillo omnino cobacreant , et 

 apice solummodo ab illo separentur. 



Staminum quoad calycem et corollam dispositionem pro caractere 

 distinctionis jam enumerayimus ; hie primum a Pontederii obser\atus 

 est caracler prascipue in plantis staminibus calycis vel corolloc laciniis 

 numero aequali vel duplici gaudentibus. Slaminum numenis ab unitate 

 ad centum et plura extenditur ; attamen in tanta varietate , numeri 



(i) Elemens I. p. 236. (2) Sprengel, Phil. Bot. 117. 



(3) Turpin, Icon. p. i32. 



