(86) 



taque historia. Alia nunc de fructu momenta perpendamus , ortum , 

 situm, functionem et fabricam. 



59. Fructus maturi defmitio , ortus , situs. 



Pericarpium ex ovario faecundato certe oritur ; unde autem oriatur 

 ovarium , alio jam loco exposuimus. Fructus definitiones exhibuernnt 

 varii auctores tit Jungius, Linnaeus, aliique (1); omnibus autem ante- 

 ponenda est a Rousseau prolata ilia , fructus est ultimum vegetationis 

 productum semina continens" (2). Valent illae definitiones; sed nobis 

 fructum a partibus ilium simulantibus distinguendi rationem non prae- 

 bent. Fructus essentia in semine est secundum Linnaeum (3) merito , 

 sed non est distinctio sufficiens ; quomodo sic distingui possint a fructu 

 involucra quaedam, v. g. Capula glandis , Copula carnosa, Taxi- 

 pJvycostemon utriculare Caricum , Dipsacearum irivolucrum, Casta- 

 neae vescce , Fagi involucrum spinosum pericarpio tarn afiine ut pro 

 illo sumatur. Pericarpii veri essentialis caracter in eo consistit quod ipsi 

 stigmatis vestigia impressa sint (4). Pericarpium quod est pistillum evo- 

 lutum e medulla oriri crediderunt Linnaeus aliique, sed immerito; est 

 ovarium post faecundationem auctum. Pericarpium e nodo lacunoso sys- 

 tematis centralis plantarum oriri recentiores contendunt (5). 



De liac sententia jam alibi diximus; alio loco sententiam naturae magis 

 convenientem promisit Turpin ; pericarpium scilicet unico aut pluribus 

 foliis ovarianis involutis inter se marginibus coalitis constare ; eorum 

 marginibus tropbosperma effici ; et ex unico aut pluribus foliorum ova- 

 rianorum verticillo pericarpia simplicia vel composita oriri. Haec peri- 

 carpii formatio maxime verisimilis est; ex idea floris veluti gemma:! 

 considerati sequitur. Fructus situs idem est ac floris e quo oritur ; 

 attamen quoad caeteras vegetabiles partes postea differre potest; sic, v. g. 

 Pinorum flores feminei ad apicem ramorum collocantur, sed ex eorum 



(1) Vide Phil. Bot. 86, 87, 88. 



(2) Sprengel, Phil. Bot. 87 , e gullico sermone versa. 



(3) L. c. 88. (4) Turpin, Icouogr., p. 70. (5) L. c. 



