( 88.) 



ribus , ante Caesalpinum vix cognita erat fructuum fabrica ; Linnaeus 

 primus bac in re aliquid praestitit, sed recentiorum gloria erat hanc 

 doctrinam longius producere ; et laboribus immortalibus Gaertneri , 

 Richardi, Correa de Serra, Candollii, Mirbelii , etc. hanc doctrinam ad 

 summum evexisse servatum fuit. 



In fructu distinguendae sunt: \ Induvice fructuum (Correa de Serra) 

 e partibus floris persistentibus , fructumque concomitantibus ortse , v. g. 

 pseudopericarpia modo enuntiata. Qua? induviae appendicum exteriorum 

 pericarpii (Mirbel) partem formant ut: involucrum Castanece , Cu- 

 pula quercus , Corona seu limbus calycis in apice fructus persistens, 

 v. g. Pomum , Pyrus , Pappus Linn. (1), seu Corona pennacea pilo- 

 saque, volitans in Carduo , Scorzonerd , etc. 



Cauda (Decand.) stylus persistens elongatus et mollis, v. g. Clema- 

 tis, Geum, etc. 



2 Appendices autem pericarpii proprie dicti seu ^4lae ( Linn. '86 ) 

 membranae quibus disseminantur semina quibus adfiguntur , v. g. 

 Ulmus j Pinus , Bibles, etc. 



62. P ericarpium , valvae , dissepimentum , loculamenta. 



Pericarpium ( conceptaculum seminum Jiuigius et Medicus), est u se- 

 minum integumentum generale, aut sensu latissimo omne id in fructu 

 quod semen non est (2) ; partibus tribus superpositis plus minusve con- 

 spicuis constat : 



(A..) Epicarpium (Richard) pars epidermidis plantae, in fructu dis- 

 tincta, e tela cellulari exteriori oriens. 



(B) Mesocarpium (Cassini), Sarcocarpium (Richard) inter epider- 

 midem exteriorem et interiorem positum in Persicd, Pyro carnosum, 

 in Cocos Nuciferd fibrosum , nullum fere in Graminibus Umbel- 

 lifer is , etc. 



(C.) Endocarpium (Richard) epidermis interior fructus quo loculi 



(O Phil. Bot. 86. VI. (2) Decand. I. c. p. 4ii. 358. 



