Plumula est pars embryonis , rudimenlum triinci , elevans coty- 

 ledones (1). Partes duae in Plumula cum Richardo distinguendae sunt, 

 quae tanic'ii in omnibus baud occurrunt, Cauliculus (Ricbard) seu pars 

 I 'him ii I, r cotyledones adnectens, et Gcmmula (Richard), pars Plumuhe 

 cotyledonibus superior primum gemmae in plantula rudimentum foliis 

 applicatis composition. Sacpe gemmula sola observatur, aliquando etiain 

 Plumvda ante germinationem non distincta conspicitur. Veluti radicula 

 inida est Plumula in plerisque , ant cavitate cotyledonis illi vaginam 

 constituente tegitur , quae nomine ColeopJvylli primo apud Mirbelium 

 venit , dein Coleoptila ab ipso vocata est (2). In liliaceis bene observari 

 potest. In graminibus Plumula folio exteriori piimordiali ob extinctorii 

 formam Pileolo vocato tegitur. Plumula? radiculacque directio opposita 

 est , uti vidimus ; quovis situ vertantur semina , semper Radicula terram , 

 Plumula coelum petit. Ni adesset naturae hsec miranda praecautio, quot 

 -ci n 1 1 i.i non evolverentur quia situm convenientem non obtinerent ! 

 Hujus directionis constantia variis probatur experientiis. Cl. Dubamel 

 tubis terra impletis semina fere ejusdem diamelri imposuit, ita ut radi- 

 culae ; i- 1 1 1 1 1 1 , Plumulae terram spectarent ; modo glandem , modo fabam 

 iidlubuit et alia. Radicals PUunulaeque sese evolverunt ; quum auteni 

 neque descendere neque ascendere pro tendentia naturali possent, spi- 

 raliter utraque sese convertit. Illam magis adliuc probant Cl. Hunteri ex- 

 perimenta Fabd centre vasis motu contimio centrifuge agitati reposita , 

 cujus radicula axim petiit, et Q. Knight qui Fabas quas rotae per 

 aquam agitatee albgaverat , observavit radiciilas suas versus centrum 

 rotae extendentes, Plumulas vero coelum seu circumferentiam diver- 

 gendo petentes. Sufliciant haec de scinine, nobis embryonis evolutionem 

 examinare superest; antea tanien modos quibus in locis opportunis col- 

 locatur, seu disseminationem , examinemus. 



(i) Plumula pars corculi sqamosa astendcus. Phil. Bot. 8G. VI. 

 CO EUm. I. 167. 



4 



