(9) 



minime neglexit theoriam , sed diligentius pariter in rebus observandis 

 non facile cernitur aliquis esse versatus. Omnia omnino attendebat. 

 Quod niagis facere et debuit , et revera fecit, quia in tanto studio- 

 rum ambitu vix a liquid obveniret, quod non gratum haberet acceptum- 

 que, quod lion scriptis ruandaret, ut accuratiore dein rei experientia 

 vel tirmaretur vel rejiceretur (30). Nee tantum nihil eorum, quae ipse 

 videbat, neglexit; sed nullam praetermisit opportunitatem , qua posset 

 ad accuratiorem pervenire rerum notitiam. E nauiis aliisque opificibus 

 continue, quidqnid aniuiadvertissent , quidque illis obvenisset, diligen- 

 ter explorabat (31). In peregrinationibus vero suis vel maxime omnia 

 attendeb.it, quae notatu digna viderentur, vel ex regionis, quarn visebat, 

 incolis apte ex<pjirebat quicquid suse arti profuturum putaret (32). 

 Aurea illius erat sententia , rerum usum optimam esse certissimamque 

 viaiu, qua ad communia accedatur principia, quibus optime innotescant 

 omnia (33). Haec vera fuit ratio, quam ille primus percepisse videtur, 

 qua, quantum iieri possit, principia generaliora constituantur. 



Quod jam alii praestiterant et observ aver ant, rite tenebat Stevinus. Et 

 prouti Baco lectores suos oplime initiavit in suam doctrinam, referenda 

 prinium bistoria; ita et ille, ubi res postulabat, diligentissime refert 

 doctrinae, quam tractat, fata. Decantata enim su6 aevo antiquorum scripta 

 optime noverat, et perspexerat adeo (34). Quod vel ex eo apparet, quod 

 primus ille fuerit, qui ea ad examen diligenter revocaret, rejicere baud 

 dubitaret quae falsa, perficere quae baud absoluta, animadverteret (35). 

 Hac dote germanum se Belgam esse egregie ostendit, quippe qui sibi 

 minime placeret, si leviter tantum quaedam attigisset, suasque nullo 

 \alido fundamento innixas protulisset opiniones ; sed turn demum, si 

 diligenter omnia explorasset (36). Disputando maxime illud se consequi 

 posse bujus aevi putabant eruditi, sed summa in eo cernebatur illibera- 

 litas, plurimique in veritatem non adeo inquirere, sed argutiis victo- 

 riani ab adversario reportare conabantur. Verum ilia sui aevi contentio- 

 num labe minime infectus , cuique debitas non tantum laudes lubentissime 

 tribuere, sed et scripta sua et inventa aliorum judicio candide submit- 

 tere solebat (37). Non vana tenebatur arrogantia; non se spectabat in 

 studiis, sedartem. Quae si a quam plurimis, una conjunctis, tractaretur, 



