(55) 



quodammoclo eum secutus esse possit dici Marnix a St. Aldegonde. Vid. Ypey , 

 pag. 4o-i. et Kops, p. 354. Ubi festum, quod iis ducibus habebatur, describitur. 

 (89) Epistola Brederonis digna videtur, quce bac appouatur, quia exinde lucu- 

 leuter patet, quod in textu djximus, quia exiiidc cognoscuntur sununi illi rcstau- 

 ratores, et conamina, qua: instituerunt. Confcrri taraen meretur Schriverius ap. 

 Meerman in notis ad Grotii parall. cap. a4. torn. III. pag. 670. Epistola cst hu- 



jllMlllxli. 



DC Amstelredaniiner oudecamer den Egellentier, in liefd' bloeijende, 

 vrede, vrientschap, ghcluck eu eeuwigh welvaren. 



Nadien ick, eerwcerdighe medeborghcrs , hebbe vermerckt, dat eenighe uwe 

 camer-broeders , over eenige jaren , doende waren de nederlantsche spraack tc 

 verrijcken en te eijghenen , die door bet inne-breken der uijtheeinsche taelen , 

 heel verarmt en verbastert scheen : so dat wij ons eijgen moeders-tael , (die doch 

 na 't seggen van Becanes een taelmoeder is) selfs hacr eijgentschap niet en wiste, 

 nock baer rijckdom niet en kende, maer huijs-morsten en consten, bet behulp 

 dcr vreemder tonghen. Dese schandclijcke kanckcr heeft so seer inghegeten , 

 dat menicb wacndcn dat dese wonden ougenceslijck ware : over sulcx zijn eenige 

 van u voornacmste cameristen , als voornamelijk Hynderick Spieghel , Gedeon 

 Fallet saligher, en Roemer Visscher, beweecht met kloeksinnige ijver dese 

 noode-loose pracherije eens af te schaffen, en de trogghel-sack met al de be- 

 delbrocken eens na Vranckcrijck ( ofte elders daer sij armer van schoone woor- 

 den als wij zijn ) te senden , gelijck als sijliedcn claerlijck bewesen in de neder- 

 dtiijtsche redenkavelingh en neerlantsche spelling, en meer andere goede boeken, 

 waer inne onse rijckdom ten vollcn blijkt, als in de ceren-ampteren van Cicero 

 en het stichtelich boeck van -wcl-levenskunst, mitsgaders in bet troostelijck boekx- 

 ken van Boethius, bij Dierrick Volkaartsoon K6($ren-hart saligher, den gemeenen 

 duijtschen in claer duijtelijck duijtch verduijtscht, 't zedert dese heerlijcke gront- 

 legghers hebben de taal-kundige Nederlanders mannelijck opgetimmert haer voor- 

 ghenomen werck. In snicker voegen , datse nu geen talcn spraecken , noch ton- 

 ghen hebben te w'jcken. Dit mogen alle liefhebbers der vaderlandsche , u mijn 

 lantsluijden met alle billicheijt danck weten. Doch so daar yets sou mogen aen 

 ontbreken, sal den gheleerden en seer constighen Steven Stevyn om het ghe- 

 raeene beste gaarne volmaacken. Het waar doch te jammeren, dat een so spits- 

 sinnige volck, dat alle andere volckeren in J t spreken can na bootsen, haer eijghen 

 rijcke taal so reuckeloos souden verwaarloosen. 'T is doch een geckelickc zaeck 

 van eenighe opgeblasen verwaeude sotten , die haar redeneering soecken te ver- 

 cieren met latijnsche , fransche , spaensche oft italiaensche tarmen , recht oft 



