T H E O L G I C A. 8; 



diuius , non esse nisi carmen quoddam , quo fe- 

 licissiraa tempora depingebantur , plures hoc Je- 

 saiae tempore in ore habuisse , et ideo hunc illud 

 praemisse , quo facilius ostenderet , in tanta mo- 

 rum pravitate, illud exoptatum tempus nondura 

 a Jehova concedi posse, sed contra poenas eos 

 manere, qui ita Jehovae voluntati sese oppone- 

 rent. 



a.) Valde dubito , an omnia ad vivum resecanda 

 sint. CJbi nimirum veterum Hebraeorum vatum 

 orationcs legimus , non obliviscendum est , orien- 

 tali eas eonscriptas esse sermone , vatesqne pro 

 suae gentis indole , vivido , imaginatione pleno , 

 et hand rare hyperbolico usos esse dicendi gene- 

 re O)5 ^ quod turn maxime locum habet (quod 

 bene notetur ,) ubi futuram felicitatem describere 

 solebant (2). 



3.) Nisi vanum et ampullantem Jesaiam dicere 

 velis , dicta sub conditione quadam intelligenda 

 esse, in propatulo est; nimirum, quando omncs 

 Numen supremum , ea ratione, qua Messias dic- 

 turus esset, manu fidei ejusque fiiiae amoris , 

 colerent, 



His 



(i) Utinam qui ex Johannea Apocalypsi futura praedicere 

 solent, ad orientalem sermon em semper attendissent! 



(a) Similes descriptiones plures in Jesaiae carminibus occur- 

 runt, ut XI. 2. Crf. hie Muntinghe Gcschifdtnis d*r 

 Mttuekheid, Tom, VII. p. 188. sqq. 



