T H E O L O G I C A. 113 



tern abdicasse idve a Petro admonitus fuisse non 

 legitur (i). Quum Paulus sibi a Judaeis insi- 

 dias parari intellexisset , Tribune eas indicari cura- 

 vit ; Tribunoque eum stipante militibus , quo- 

 rum praesidio ab omni vi tutus esset, nihil con- 

 tradixit ; neque Apostolus , quamvis occasioriem 

 alios instituendi avidc arripicns, Tribunura mili- 

 tesvc edocuit Deo displicere, si vim vi rcpellerent. 

 (Act. XXIIL). Denique, ut et theseos veri- 

 tas ex contrarii absurditate probetur, Jesus Chris- 

 tus ne suam quidem religionis doctrinam ad pacem 

 perpetuam homines adducturam , sed dissensionum 

 bellorumque causam futuram esse praenovit, ea 4 - 

 que de re discipulos monuit. (Matth. X. 34. 35. 

 coll. Lnc. XII. 49. 51. (2)0 Praevidit itaque omni 

 dubio procul moralem hominum conditionem non ita 

 commutatum iri , ut pravos animi affectus et cu- 

 piditates plane deprimerent, nunquam contra jus 



age- 



CO Bene hic nionuit summus Grotius, Lticara, ubi perso- 

 narum qualitas specialera quandam vitae mutationem deside- 

 rabat, id silencio practerire non solerc. Mosheira, 1. c. 

 pag. 266. 



(a) Notum est, qul plures pervefse plane ex h. 1. petierint 

 arguraema, ad probandum in Jesu Christi doccrina mnltarutn li- 

 tium et bellorum causas quaerendas esse. Cfr. Hamelsveld, 

 Bijbel verdtdigdi II. D. p. 380. Muntinghe, Twee ver- 

 hondelini>en over den invlotd van den Chr. GoJsdicnst op f.et 

 vilkigeiaky in ann. p. 113. Reinhard, Plan va den Stick* 

 ter dtt Chriittndomt, p. 120. sqq. 



JUN. H 



