PRAEFATIO. 5 



indulgentiaque, oro, precor. Quae si Facuitatt 

 maxime venerandae non plane displiceat, laetissi- 

 mo ero animo, turn ob fructum, quern res tractata 

 mihi largita fait, cum ob honorern summura, quo 

 vestra comprobatio me afficeret. 



Priusquam autem pergam , liceat mihi pauca dice- 

 re de responsionis argumcnto. Responsio facile 

 distribuitur in duas partes pro duabus quaestionis 

 partibus. Ad primam partem : Disquiratur , utrum 

 e doctrind Ethices Christianae homini et Principi 

 Christiano liceat, bellum gerere, nee ne?" re pro 

 viribus considerata , affirmative quod dicitur , respon- 

 dendum aestimavi. Ut alios antem et meae sen- 

 tentiae asscntientes haberem , et adversantes con- 

 vincerem, minime supervacuum habui, postquani 

 meam enunciassem sententiam , in alios , maxime in 

 eos , qui bellum ex religionis Christianae prae- 

 ceptis ac indole illicitum habeant, meam defen- 

 dere , atque ostendere , eorum sententias falsis niti 

 argumentis, Quam refutationem a Facultatis stim- 

 me venerandae consilio minime alienam esse, col- 

 lexi e ratione, qua quaestio sese habet, ut, <#/- 

 quisitione instituta, non exstaret dubium. 



Quum alterA quaestionis parte quaeritur : Quod- 

 si licitum existinetur, inquiratur, quatcnus de bel- 



lo 



