THEOLOGICA. 19 



S- 4 

 Cognatorum , amicorum , civium. 



Rcligione Christiana obligamur , ut omnes homi- 

 nes , uti nostros fratres , ab uno Deo creatos , qui 

 et omnes peccavimus, unius ejusdemque autem 

 salutis participes, uno Jesu Christo anterceden- 

 te, evadere possumus, amore amplectamur. II- 

 le amor in eo consistit, ut omnes felices cupia- 

 mus , et , quoad ejus fieri possit , reddere (i) 

 studeamus. Varia autem , praetcr ejusdem naturae 

 societatem , sunt vincula naturae humanae 9 neces* 

 sitate atque libera" hominum voluntate constitu- 

 ta. Ita , quo majori consuetudine ac familiaritate 

 alter cum altero fruatur, quo plura , e. g. religio- 

 nem , mores , linguam , patriam , inter se aequalia 

 habeant homines; eo magis accrescit caritas (2). 

 Hinc alterum prae altero amamus, quod jam natu- 

 ra duce agimus ; consideres v. c. infantem. Primum 

 amat matrem et patrem , deinceps iis , qui ei ac- 

 cedant, arridet, cum iis ludit; maxime vero sem- 

 per 



(1) Fieri non potest,ut aliquis omnium hominum eandem cu- 

 ram habere possit e. g. alterius valetudinem, uti suam, curare. 

 Nee minus potest eandem opem exteris aflerre , quam iis , quos 

 habet cognates, quibusque quotidie utitur. Conf. Rcinh., 

 Mor. II. p. sQ. n. 7. HI. P. 206. 



(2) Conf. omnino hac de re Plato, 2)e Ref. 9 V. p. 21* 

 seq. (ed. Bipont.) 



B 2 



