T H E O L O G 1 C A. 39 



cos beare debet , quod his vitam adimi , abrumpi , 

 vario cruciatu auferri sinat. Carior est principi 

 Christiano salus sui populi , quam aliarum gen* 

 tium , carior fidelium ac bonorum felicitas , quam 

 flagitiosorum ac injustorum, carior denique vita 

 civium , quam hostium. Conamina igitur princi- 

 pis illius demonstrent id, quod intimo sentire ani* 

 mo cum oportet. Itaque dum casus oritur, ut 

 aliarum gentium conatus hostiles , nonnisi copiis 

 ct armis , arcere possit ; ad haec confugere non 

 ab ejus officiis alienum est. Contra vero , nisi 

 armorum vi hostibus resistat, suo oflicio deest; 

 quoniam turn hostes maleficos aeque ac suos cives 

 innocentes , ne dicam prae iis , diligat. 



Forte quis dicat , non esse, quod suos cives armis 

 munire , ac eos mortem oppetere, jubere ei liceat. 

 Respondeo tamen: princeps Christianus profccto 

 non tot civium vitae penculum adire jtibebit, quot 

 in discrimine versati fuissent; non tanta mala snis 

 civibus ipse afFeret , quanta allata fuissent , si 

 hostes isti libere egissent. ille et suos ad rem , 

 his ipsis licitam, permovet, ad rem honestam in- 

 citat, scilicet ad vitam ponendam pro fratribus, 

 pro illis , quibuscum arctius coiijuricti sint , quam 

 cum hostibus istis injustis (i). A civibus ma- 

 jora mala depellere, eos ad rem honestam permo- 

 vere omnino decet principem , haec a religione 

 Christianfi jussum. 



CO Conferas ea, quaa supra, $. 4 ct s dictt sunt. 



CON- 



