40 C O M M E N T A T I O 



CONCLUSIO. 



Videamus ad finem hujus sectionis 9 quid nos 

 concludere possimus. Hand raro dicitur, bel* 

 lare malum necessarium esse , ideoque lioere. 

 Aliam autem ingressi sumus viam. Quodsi ve- 

 rum esset, nos fato inexorabili regeremur, ac 

 tolleretur libertas nostra moralis* Verum contendi- 

 inus bdlare idcirco homini ac principi Christiano 

 non evitandum ? neque his illicitum aestimandum 

 esse, quod saepius, nisi armis captis, homo 

 Christianas erga semetipsum , erga cognatos , ami* 

 cos, cives , erga civitatem 9 principem , erga alios, 

 atque princeps erga suam gentem sua officia plane 

 negligeret, et uterque revera hostium injustorum 

 rebus prospiceret : qualem agendi rationem nus- 

 quam in doctrina Ethicea Christianae jussam re- 

 perimus. Contra vero , ilia nostrae obligationi , ab 

 ilia rellgione praescriptae , valde contraria est. 

 Quidquid igicur huic morali necessitati adversetur , 

 fugiendum. Ilinc illam animi mollitiem , clemen- 

 tiam , mansuetudinem , ne dicam ignaviam 5 quibus, 

 quominus officiis satisfaciamus , impediamur, quis- 

 que fugiat Christianus (i). 



His dictis , minime omne bellum gerere licitum 

 habemus. Hue non ducit disquisitio ; cum pateat, 



jus- 



(i) Conf. Pest el, 1. i. II. p. 496, 499. 



