THEOLOGICA. 199 



Intern sibi sperare, si populis internA discorcM 

 divisis imperarent (i). 



Quae quum ita sint , baud mirari subeat, oin- 

 nes omnino veteris orbis gentes bellandi studio 

 arsisse , eoque gerendo magnopere delectatos fuisse. 

 Non tantum ipsae Antiquitatis gentes tales nobis 

 occurrunt , verum viri quoque , humanitate con- 

 spicui ad unum omnes ; ne ipse quidem, cetero 

 quin magni aestimandus , Epaminondas , Theba- 

 norum decus et ornamentum , hie cxcipiendus ; 

 qui, Leuctrico" pugml finita" , quum Graeciae clvi- 

 tates , adeo bellis defatigatae , pace quam maxime 

 indigerent, tameu de integro Thebanis belium sua- 

 sit idque excitavit. 



Denique, / 



Si bclla evitari nequeant , populi , mclioribtis 

 duett rationibus , sese ad bella accin- 



gunt , eademque gcrunt. 



Quum nobis constiterit , populos Christianos nee 

 levi de causa , nee voluntaries bella facile stiscipe- 

 re, apparet causas esse oportere gravissimas, 

 ob quas arma accingant; quo fit, ut melioris in- 

 dolis homines , melioribus ducti rationibus et sen- 

 tentiis, sese ad bella comparent eademque gerant. 

 Est enim ea religionis Christianae indoles , ut sin 

 gula oiRcia religionis specie commendans, ex suis 

 quaeque praeceptis praestari jubeat. Plaeita reli- 



gio- 

 (i) Tittmann, Lib. cit. \ug. 53 et 54*. 



