200 C O M M E N T A T I O 



gionis Christianae, ut supra (Part. I. Cap. I. . 

 3.) uberius explicuimus, non possunt non id 

 efficere, Ut, qui pro civium libertate et salute 

 vindicanda arma capiunt, alacritate quddam hoc 

 faciant, gravissimum quippe suum esse officium 

 ccnsentes , ab ipso summo Numine jussum ; neque 

 hoc tantum , verum etiam , ut in ipso bello ge- 

 rundo sensu vere heroico , sincere , nee perfidi , 

 nee tristes vel querult versentur, sed viros vere 

 fortes sese praestent. 



Hoc nomine quoque , ut Christiani populi uni- 

 versi, ita singuli belligerantes prae veteribus ex- 

 cellunt. 



Bohemorum et Germanorum, justissimam cau- 

 sam armis tuentium , quae essent virtutes belli- 

 cae, nemo ignorat. Helvetii et Batavi vera for- 

 titudine iiiprimis elucent. Miramur illos , quum 

 libertatis studio ducti , sensu vere heroico , parv1 

 omnino manu adversus Albertuin , Geszlerum et 

 Landenbergium jura sua- vindicarent; hos , et ex 

 iis Hollandos maxime et Zeelandos , Carolo Quinto , 

 Philippo Secundo , Margarethae Parmensi, Gran- 

 vellio et Albae resistentes. Jactent Veteres suas 

 victorias ; non iis secundae Helvetiorum apud 

 Morgarten, Naeffels, Sempach , Granson, Murten 

 et Marignam ; nee iis postponendi patriae nostrae 

 cives in bello octogenario, quod plures civitates, 

 plures viros , veri sensus heroici acre perenniora 

 monunicnta protulit. Quid memoreni tot popti- 



los 



