T II E L G I C A, 209 



ut rudem mererentur , infiniti hominum numeri 

 sanguine macularent , vel denique bestiarum den- 

 tibus dilaniarentur! Dura ilia servitus, nex vel 

 captivitas non tanttim milites gregarios manebant; 

 reges quoque, principes, duces , Senatores ligati 

 triumphum condecorare debebant ; quin , quo ma- 

 gis populi Roman! superbia et crudele domina- 

 tionis principium alerentur (i) , ipsi Dii captivi 

 ducebantur ! Mirumne adeo , quum tale belli jus 

 esset, plurium civitatum obsesfos cives (Sagun- 

 tum(a), Ntimantiam , Abyduin (3), Xanthum (4) 

 nominasse suffecerit) potius se ipsos necare ur- 

 besque suas incendio deletas voluisse, qnam tali- 

 bus se tradere victoribus , . qui non aliud quid 

 agebant, quam ut omni dolo, perfidia* , et crude- 

 litate victis ruinam pararent eosque funditus de- 

 lerent; qui adeo hac ipsd sud crudelitate glorian- 

 tes et voluptatem inde percipientes, ad suos re- 

 duces, lauris coronati unft omnium voce laudibns 

 astra usque tollebantur! 



Talis belli gerundi ratio , quam non nisi primis 

 lineis delmeavimus , apud omnes Veteris Orbis po- 

 pulos deprehenditur. Non hie memorabo Orienta- 

 les , Ninum , Cyrum , Xerxem , Cambysem , non 



ad 



CO T i 1 1 m a n n. 1. I. pag. 58. 

 (a) Vid. Livius, Historiaram lib. XXI. 

 (3} Polybius, Lib. HI. 

 (4) Cfr. Plutarchus, in 

 JUN. O 



