THEOLOGICA. 87 



temporum condition! conveniunt: tails omnino est 

 ilia , qua accuratius nulla religio oste:idat , qualis et 

 esse homo et evadere oporteat ; qua nulla purius 

 moneat, ut Deo obsequamnr moresquc geramus. 

 Neque adeo dubitandum , quin haec nostra reli- 

 gio maxim i sit momenti in hominum animos re- 

 vera emendandos (i). 



3. Virtntis studium eflicacius ac meliores mores , 

 qttae universe inter populos , Christi nomen professos , 

 cernuntur , tribuenda sunt doctrinae religionis Chris- 

 tianae. 



Undenam aliter oriri possent? A legibus , quas 

 a malo deterrcre quidem , emendare autem non pos- 

 se vidimus? A cultu forsitan , qui in omnium ore 

 versatur ? Quam subito ille ,nisi religio opem ei affe- 

 rat, degenerat a virtute, et inhonesto honestum 

 inducit colorem ! Ab edticatione? Jam animadver- 

 timus, illos, non junctos, religioni nihil eflicere 

 posse in animos pueriles (2). Sunt sane, qui 

 philosophiam clamitent fontem altioris virtutis ac 

 mo rum emendationis. At vero praecepta , antiquo- 

 rum philosophematibus praestantiora , quae ho- 

 dierno tempore philosophorum sunt , undenatn 

 hausemnt ea philosophi ? Nonnc debent ilia mag- 

 nam partem religionis nostrae cognitioni? Prae- 



te- 



(i) Cff. Feith, 1. 1. p. BI 1243. ec Clarisse, Bewijs 

 vit den aard dtr Zedclecr ^in. Opp. 4 Sc. Hag, edit is , 11303. I. 

 p. 165, ac M 61 lor, de eodem argumento. ibid. p. 300. 



(i) Vid. Roussearu, Etnilt. HI. p. 132. 



