THEOLOGICA. 149 



matos hostes gerunt , iisque , simulac inermes sint 

 aut sese tradant , nullam inferunt vim , contra sane 

 misericordiam impertiuntur , ipsique ob crudelitates 

 puniuntur (i). Hostes in captivitatem quidem, 

 minime vero in servitutem abducuntur ,quisque pro 

 dignitatis gradu , quern apod suos a.deptus fuit , ae 

 stimatur (2); vulnerati , et sui , et hostes , neque in- 

 terficiuntur aut despoliantur , multo magis curan- 

 tur (3) Incolis regionis hostilis iisque innocenti- 

 bus cujuscunque aetatis sexusque parcitur, etmili* 

 tes jubentur sese abstinere ab iis vexandis (4) eo* 

 rumque bonis praedandis , et solummodo in cos 

 peragere,quae temporibus necessaria sint (5). Foe- 

 dera , et quae in bello inter diversos hostes pan- 

 guntur , sancte servantur, et qui neutri utriusque 

 partis faveant, summam colunt justitiam (6). -r- 

 En belli ' gerundi rationem , quam gentes , quae 

 Christo fidem habeant^ sequi solent. Profecto 

 quisque, qui nunc Ethnicorum mores in men- 



teui 



(1) Ibid. II. p. 143,' 



(2) Ibid. II. p. 144. SCqq. 155* seqq. 



(3) Ibid. II. p. 203. Quae postliminii jure capu sunt , hodi* 

 bustibus relinquuntur ; non ita antique aevo faciuin est. 

 Cf. G r o t i u s , Lib. III. c. 9. 



(4) Cf. Schmeltzing, 1. 1. II. p. 153. seqq. 172. scqq. 

 1-6. sqq. 



Cs) Vd. Schmeltzi n g, 1. 1. II. p. 128 , 1/3, iSc. 

 (6) Ibid, H. p. 2IU. seqq, p. a35* oqq. p. 254. qq. 



