M E D I C A. 57 



tunicam cellulosam scriptores nixiltum difleruut. J-o- 

 nes (i) illam partem tunicac cellulosae nonamplius 

 posse perdurare credit et post separationem ligaturae 

 suppurationem oriri , quae manet , donee arreria 

 separata sit. Vacca Be 11 in ghie ri (a) statuit, 

 suppurationem perdurare , licet ligatura die quar- 

 ta separata sit et arreria sanctur. Hogdson (3) 

 ponit, pressione ligaturae vitam in arteria exstin- 

 gui et ,suppuratione ligaturam solvi. Secundutn 

 Pecot (4) pars tunicae cellulosae in gangrae- 

 nam abit , si adhibentur largae ligaturae , vel si 

 vasa vasorum nimis destruuntur. Alii (O * nve - 

 niebant tunicam cellulosam ad locum ligatum in 

 statu sano et consistentem. Omnia illorum ex- 

 perimenta varios eflectus dcdere, unde haec ditFe, 

 rentia explicatur. (6) H o g d s o n et (7) Jones 

 non modo suadent , ut tanta vi comprimatur arte- 

 ria, ut tunicae intimae transcindantur , sed etiam , 

 ut major vis adhibeatur; nam illi credunt, illud 

 adjuvare ligaturae solutionem. Qtii vero invenie- 

 bant tunicam cellulosam illaesam , tunicas modo 

 transcindunt , quare non etiiori debet ilia pars. 



Nunc 



CO Jones, 1.1. p. 238. 



(2) Seller, 1. 1. p. 60. 



(3) Hogdson, 1. 1. p. 243. 



(4) V. Grafe nnd v. Walther, 1. i. S. '69. 

 ($< V. Criife and v. Walther, Hd. i<$. 5.493. 

 (6) Hogdson, I. 1. p. 270. 



O) Jonei, 1. 1. p. 230. 



