L I T E R A R I A. 79 



Sectio II. J. 3, 



xca ^tOTK^ ctv ahfaus KVTIX&Q'KTTVI TT&fav r) TO 

 fapfftfv* Id ctiam Plutarchus , quamquam diversa 

 qtiadam ratione, de eo testatus est (i); ad- 

 dens : &/f ryv fyroprxjv , (X#T# ru#To;i/#) (2) , 

 rav 9 x%} (tfyiVTOv epyov avTtjs , ryv 

 roc, %Qy x&i ir&bvi (AsQo^ov , Sfffrtp rivas rovov? 

 vxfig , A^U* iftftehous otffis x&} xpov- 

 * Incredibilis vero ille successus , quern 

 Periclis eloquentia habuit , non modo ex ilia arte 

 explicandus est; sed e viri probitate atque inte- 

 gritate, de qua pluribus dicere ab hoc loco alienum 

 est. Verum ingenii animique dotes 9 quibus Pe- 

 ricles tarn illustris fuit , adeo arete inter se con- 

 junctae sunt, ut de his loqui non possis, nisi et 

 illas tangas. Quod luculenter apparuit cognomine, 

 quo Pericles ab antiquis appellatus fuit. Quam- 

 quam enim Olympii nomen ob divinam oris prae- 

 stantiam acceperat, (uti Cicero os coelcstissimum 

 vocatus est (3)) , tamen tantae in eo elucebant 

 virtutes , ut posteri dubii haererent , utrum ip- 

 sius ingenium praedicarent e divino quodam fonte 

 profluxisse (4) ; an potius crederent , virtutes , qui- 

 bus 



p. 134. C. Is non admodum sese Periclem rairari profitetur, 

 Sed versatur in laude Valentis Imperatoris. Eadem raiione 

 usus csse videtur Himerius p. 834. 



CO Plut. in Per. cap. 15. p. I 6 I. C. 



(a) In Phaedr. p. 271. C 



(3) Veil. Paterc. II. cap. 66. . 3. 



(4) Appcllationis causam explicarunt Pint, in Per. cap. 8* 



p. 156. 



