82 COMMENTATIO 



Sectioll. . 3 



rou <r%$ia%w7ctv. Hujus rei contrarium invenitur 

 apud Philostratum (i) , memorantem nonnullos ora- 

 tores extemporalis orationis fontes a Pericle derivas- 

 se. Verum posterior haec narratio confutatur De- 

 mosthenis auctoritate , qui a Plutarcho (2) dicitur 

 in Pericle probasse : TO w ra%ug f&y$e irep} TTXVTOG 

 IK TQV TTttpuTTtxpsvcu Af/f/v. Neque ea inagis conve- 

 nit cum iis , quae de prudentissima Viri indole 

 nobis sunt cognita , qui Deos orare solebat , ne 

 quid sibi excideret , quod Populo displiceret. Ve- 

 rum , ut Plutarchi verbis utar , TOUTX plv faces STS- 

 ptzq ^o&i TrpayftuTsias simi (3). 



Sed ut hisce , quibus plura addi potuerant , tan- 

 dem finis imponatur , in una observatione subsistam : 

 Demosthenem , nimirum , principem ilium Athenian- 

 sium bratorem , Periclem sibiimitandum sumsisse(4); 

 quumque aliquando abjecto esset animo , hanc conso- 

 lationem ex Eunomo sene aiidivisse : sibi non esse 

 desperandum, et timiditate tantum prohiberi quo- 

 minus Pericli par fieret eloquentia (5). Etiam pos- 

 terioris aevi declamatores , ubi summum in eloquen- 

 tia spectabant , solebant dicere: vincat Periclem (6). 



(j) In vita Sophistt. Prooem. p. 481. sq. 



(2) In Demosth. cap. 9. p. 850. A. 



(3) In Peric. cap 39. p. 173. E. 



(4), Herrnog. de formis Orat Lib. II. cap. 9. p. 312. 

 Sturm. Conf. Plut. in Demosth. cap. 13. p. 852. B. 



(5) Plut. in Dem. 11. cc. et cap. 6. p. 848. F. 



(6) Himcr, p 1^4. 



$.4- 



