io8 COMMENTATIO 



SectioII. .8. 



antea facere consueverat , ac paene sui ipsius , obli* 

 visceretur (i) ? Solatur nos humanae infirmitatis , 

 quandocunque ejus vestigia in tanto viro apparent, 

 observatio. Namque , ilia si ei defuisset , immenso 

 spatio nos ab eo separates existimaremus ; mine 

 vero non prorsus desperandum putamus 5 fore ut 

 aliquando ejusdem praestantiae participes reddaoiur. 

 Qualem igitur eum fuisse censeamus, qui Pericli 

 vitio vertere voluit, quod diuturna aegritudine ta- 

 befactus, senio confectus, ac jamjam moriturus , 

 amuletum e collo suo suspendi siverit? In his faci* 

 le conspicias mansuetum viri ingenium , inque suos 

 benevolentiam , qui mulieribus extremum solatium , 

 in quo omnem reliquam spem ponebant, adime- 

 re noluit; quamquam ipse, dum leviter subri- 



dens 



(i) Plut. in Per. cap. 36 p. 172. C. Paulo aliter, magis- 

 que in Periclis laudem , res narratur ab eodem Plut. in Cons, ad 

 Apoll. cap. 33. p. ii 8. E. Val. Max. V. 10. Extern, i. 

 Aelian. V. H. IX. 6. Hieronym. I. p. 334. ed. Vallar- 

 sii. Notum est , quid in simili re fecerit Anaxagoras. Conf. 

 Plut. 1. prox. 1. De Coh. Ira cap. 16. p. 463. D. De Tranq. 

 Anitn. cap. 16. p. 474. D. Cic. Tusc. Dispp. Lib. III. cap, 

 14. Val. Max. Lib. V. cap. 10. Extern. 3. Galen. I. p. 

 382. Ael. V. H. III. 2. Diog. Laert. Lib. II. segm. 13. ibiq. 

 Menag. Praeterea Valck. in Diatrib. p. 28. Wyttenb. ad 

 Plut. Cons. 1. 1. Schaub. 1. 1. p. 52. sq. animadvertens cra- 

 nes in re consentire in verbis d^screpare. Iraitando dictum 

 expressit Lucianus Deor. Diall. Lib. I. p. 240. Plura ejus- 

 modi exempla videas apud Val. Max. Lib. V. cap. 10. Ael. V. 

 H. ill. 35. Conferri etiam poterit Herod. Lib. III. cap. 14. 



