$ C O M M E. N T A T I O 



sententiam laturi sumus de Pericle , quern , ut 

 populi partes amplexus fuerat, debuisse quovis 

 modo oligarchiae fundamenta convellere , nemo cer- 

 te infitias ibit. Quodammodo jam ei praeiverat Aris- 

 tides , quum aditum ad summos honores cuivis 

 patere voluerat (i): praeiverant alii (2), qui ma- 

 gistratus non suffrages , ut a Solone institutum , 

 sed sorte creari voluerant, quod dudum antea (& 

 Trahaioij) in usu fuisse, Plutarchus auctor est. 

 Negari tamen nequit, ita unicurn sublattim fuisse 

 veteris disciplinae praesidium, nee inanes dicendae 

 Isocratis querelae : sensitque Pericles facinoris invi- 

 diam , quare non aperte concilii potentiam impug- 

 navit, sed Ephialten, majoris integritatis , quam 

 prudentiae virum , et in consiliis praecipitem ni- 

 mis subornavit, qui rem agitaret. Adde etiam, 

 vivo adhuc Pericle , in ipso bello Peloponnesiaco 

 populi licentiam eo usque processisse , ut necesse 

 esset, poenam capitalem sancire in eum, qui de 

 navibus pecuniisque sepositis , sine summd neces- 

 sitate adhibendis , ad populum ferre auderet (3) 

 Legis igitur rigor jam illud assequi debebat , quod 

 olim facile effecisset fola gravissimi concilii cogi- 



tatio et censoriae notae metus. 



Quum 



(1) Plut. Arist, 22. 



(2) Vide Bergman, ad Areopag. 8. Lusac. de Socrate cive, 

 p. 62. cf. Arist. Polit. II, la. Pluc, Sol. 18. coll, PJut. Arise. 

 i. et 22. 



C 3 ) Thtfc. ir. 24* 



