LITE RAM A. 89 



docet, venditionem talem fuisse aliquando proposi- 

 tarn in eos, qui non agnoscerenc populi con- 

 demnationem et me quidem indue it , ut putcni Plu- 

 tarchum in gc-ncrc narrare , quod iis tantummodo 

 accidit , qui provocarunt ad judices et causa ceci- 

 derunt. Legcm enim laudatam diversam fuisse a 

 Periclea" et nova continuisse, verosiniile non est. 

 Neque cst , cur hos peregrinos , qui in civitatem ir- 

 repserant , mitius tractates fuisse credamus , quam 

 inquilinos , qui, nisi quotannis vectigal solverent, 

 ut servi prostabant (i). 



Postremo quaeri poiest utrtim populus Periclis ca- 

 lamitates cogitans , legem illam, suadcnte co , abro- 

 gaverit , an vero ilia sensini in desuetudineni abie- 

 rit. Plutarchus narrat quidem Periclem rogationem 

 de tollendd lege ad populum tulisse , neque tamen 

 in hanc sententiam decrevisse populum indicat. 

 Potius igitur dicendum duplicem Athenienses Peri- 

 cli gratiam concessisse: primum , ut filius in tri- 

 bum referrecur sive tiypoirohTog (2) esset, turn ut 

 a patre adoptaius in phratriam reciperctur (3) : 

 quo facto aditus ei patebat ad omnes honores , 

 plenum adepto jus civium. 



s. 9 . 



io 12 ; minus probanda censeo , quae disputat vir doctns 

 p. 92 seq. 



(i) Deraosth. c. Aristog. p. 787. fin. Pollux. VIII. 99. 



(O Vid. Suidas in v. 



(3) Plut. 1. 1. cf. omnino Plainer, Eeytriige Z. A.tt. Recbte 

 C. V. $ 6. 



