L I T E R A R I A. 49 



fuisse aedem Veneri, sed Gratiis Musisque con- 

 secratam (i). Quod si non plane a veritate alie- 

 num erit, quid miremur illam sud elegantid et hu- 

 manitate Periclem cepisse, cujus domuma Socrate, 

 Xenophonte, et optimo quoqiie Atheniensium fre* 

 quentatam novimus? Aut qul tandem, si turpibus 

 moribus fuisset , potuisset ilia postmultosannos (2) 

 imperium , forma sua et doctrinae elegantid paratum , 

 in Periclem tantum exercere , ut hie sui oblivisci, 

 quam earn damnatam conspicere mallet? 



Caeterum filium , quern ex Aspasia habuit 

 unicum , qutim ob paterna merita et ad leniendos 

 Periclis dolores in civium jura recepissent Athe- 

 nienscs , postea summis functum honoribus (3) 

 tandemque ultimo supplicio (4) iniqud et durd civium 

 sententid affectum fuisse, verbo monuisse sufliciar. 

 Haec fere e Plutarcho et Platone de Periclis vitd 

 domesticd depromere potui (5), talia sane, ut non 

 plura ejusmodi tradita esse vehementer doleamus; mag- 

 norum enim virorum mores et ingenia non aliunde me- 

 lius cognosci posse, merito censent arbitri periti. 



CA- 



tophanes; imprimis Lysistr. r. 43, sqq. Add. Xen. Oecon. 

 c. III. 1015. 



CO Cf. Piuc. Menex. p. 236. 



(2) Plut. Per. 32. 



Cs) Fuit ffTpxryyoq (Plut. Per. s?0 ct f EM*ivQT&fAtis (In - 

 scriptio I. cum Bocckhii adnot. Staatsh. der Ath. v. II. 169.) 



(4) Xenoph. Hist. Grace. I. 7. 2 et 38. 



(5) Consulto omisi dubiara narrationem , quac e: apud Sto- 

 baeum 70. 17. 



BOOT D 



