L I T E R A R I A. 63 



ut in auditorum mentibus quasi aculeos relinque- 

 ret. Communi denique civium consensu is , qui 

 dicendo male andaces reprimere , stulte trepidan- 

 tes erigere potcrat (i) , Olympii cognomine (a) 

 dignus est habitus , quod olim a Comicis in de- 

 risum acceperat: idque, ut festive ab Aristide Rhe- 

 tore scriptum (3) invenio , facientes Athenienses 



lltttAw Tl 'OWplKOV. 



Priusquam autem eloquentiae Pericleae imaginem 

 nobis informemus , utile crit inquirere , an umquam 

 scriptae editaeque fuerint ejus orationes. Affirmat 

 Cicero (4) : negant Plutarchus (5) et Quinctilia- 

 nus (6) , quorum hie , quum nihil reperiat tanti 

 eloquentiae farad dignum , ea , quae sub Periclis 

 nomine ferebantur , ab aliis esse composita judicat. 

 Haec igitur sententia , a diligenti arbitro prolata , et 

 a summo superioris aevi critico (7) probata , uni- 

 ce vera videtur. Et ne temere illis assentire vi- 

 dear, animadvertere lubet, primum viros, qui plu- 

 rimum valebant in liberd aliqud civitate noluisse 

 fere orationes scripto mandare et posteris trans- 

 mittere, judicia refugientes sequentium tempo- 

 ruin; 



(0 Thuc. II. 65. 



(2) Diod. Sic. XII. 40, Plut. Per. 8. 



(3) Arise. 1. 1. p. 250. 



(4) De Orat. II. 20. Brut. 7. 



(5) Plut. Per. 8. Vit. X. Orat. p. 832. D. 



(6) Quinctil. I. O. III. I. la- XII. a. 22. et 10. 49. 



(7) Rhunken, llist Crit. Orat. Gr. p. 3$. 



