L I T E R A R I A. 31 



Quod attinet denique ad ea , quae Ion narrat de 

 ejus superbii (i) et fastu post devictos Samios , 

 adversus ilia patrocinium viri suscepit Plutarchus , 

 si modo justa criminatio ; non enira continue fides 

 habenda auctori tarn ignoto , praesertim quum ani- 

 mus Periclis ilia labe in aliis rebus minime afifectus 

 appareat. 



Pervenimus ad ultimum et gravissimum tempus 

 vitae Periclis , quo bellum illud exarsit , qnod uni- 

 versae paene Graeciae faciem commutavit. Cuju-s 

 belli quum auctor vulgo Pericles perhibeatur, non 

 abs re ducimus diligentius aliquanto in causas 

 ejus inquirere, quantum fieri possit verum a falso 

 in ardua 1 hac qtiaestione secernentes. 



Graecarum civitatum potentissimae erant Athenae 

 et Sparta, quas institutis, moribus, prorsus di- 

 versas conjunxit quidem aliquando commune peri- 

 culum, vernm mox divulsit principatus tenendi 

 studium. Crescente Athenarum auctoritate, invi- 

 ti Lacedaemoni maris imperium ad aemulam gentem 

 delatum videbant (2) , et ab eo inde tempore nihil 



an- 



(1) Cf. Pint, de gloria Athen. VII. 382. Reiskii. 



(2) Thuc. I. 95. et Diod. XI. 41. sq. 50. Factum hoc intra 

 Olymp. LXXV. a. 4. LXXVl. a. 2. statuit Clinton F. H. 

 in Excurs. VI. p. 248252. qui acute vett. auctornm sententias 

 in concordiam rcdegit, et Dodwelli ad Olyrap. LXXV1I. a. 3. 

 hoc refcremis errorem rcdarguit. 



