a 3 o C O M M, LITER A R I A. 



Obs. XL. Demosthenes (i) hunc morem publi- 

 cae laudatioms solis Atheniensibus vindicat : qua 

 in re plures ipsi oblocuti sunt; inter quos fuit, 

 qui eum tamen Romanarum rerum inscitia excusaret. 

 At Wolfius (2) , postquam dixit , nullas apud 

 Athenienses fuisse sepulturas publicas , nisi eorum 

 qui bello interiissent , animadvertit : Romae ora- 

 tiones privatas tantum , non publicas jussuPopuli, 

 fuisse habitas. Funebres isti ritus primum post 

 Persica bella instituti sunt , ac lex turn lata : 

 syxupiw Tots $y ftoc 'Iq, OtXTTTOftsvoig TQV$ 

 Tq rwv ptjTopuv (3). Utrum hie honos ad Ar- 

 temisiurii , Salamina Plataeasve , an ad Mara- 

 thonem caesis, primum sit habitus, incertum 

 cst (4). Duae ex istis funebribus orationibus no- 

 bilissimae nobis supersunt ; quae ab antiquis prae 

 ceteris sTriTaQlov hoyov nomine appellatae sunt : 

 Thucydidis dico ac Platonis (5). Quae a Lysia 



scri- 



(0 I n Orat in Le P l - ca P- 3- P- 499- R 



(2) F. A. Wolf, ad Dem. 1. 1. 



(3) Diod. Sic. XI. 35- Petit. Legg. Att. p. 602. Wess. 



(4) Dion. Hal.. Lib. V. cap. 17. p. 885. R. Nihil contra 

 disertum hocce testimonium valent dicta a Philostrato Heroic. 

 cap. XI. . 3. 



(5) Thuc. II. 35-47. Plat, in Menex. Conjunctim has 

 orationes ediderunt Eenthamus Oxon. 1746. cleinde Cotclcbc- 

 rus Lips. 1782. 



