T H E O L O G I C A. 169 



utriusque salutem ac commoda augcre (i) , atque 

 socios , sive Christianos , sive nondum Christi no* 

 men profitentes, moribus imbuere humanioribus co- 

 natur (2). Talia docet hodie populos Europaeos 

 jus gentium (3). 



Nullum pactum , bello finite, apparuit exop- 

 tatius, quam illud, quod tres Europae prin- 

 cipes Russiat, Borussiae et du*tria& 9 bello ges- 

 to, in quo illi eorumque socii dimicarunt pro 

 Europae libertate, inierunt Parisiis (a. 1815. 

 m. Sept. d. fl6.) Singuli videlicet sese sancte 

 obstrinxerunt ad Christi doctrinam tanquam vitae 

 normam strenue sequendam. Sese invicem tan- 

 quam fratres amare voluerunt, in pace vivere 

 perpetud, et) non longius inimicitiis odioque, ve- 

 rum justitid et caritate dud, cum in rebus do- 

 mesticis , turn in faciendis foederibus (4). Pltiri- 

 mi principes huic pacto deinceps accosserunt (5). 



Quae 



(i 1 ) Hoc consilio articulus primus pacti Wcstphalici con- 

 scriptus est. Cf. Woltman, 1. 1. Unhang p. i 6174. 



(a) Sic Satayi cura Maroccis a. 1777. pacem inierunt (De 

 Martens, Rec. I. p. 624.), Rat si cum Turcit a. 1792. 

 (I.I. V. p. 68. art. I.) atque Angli Batavique cumdlgerensium 

 civitate a. 1816. (Kluber, Aett des Wintr - Congresf I. p. 8.) 



(3) CfF. Kluber, S c h m a 1 z. , et S c h m e 1 1 z i n g in 1. I. 



(4) Pactura ipsum inveniri potest in Orat. laud, clarissimi 

 v.Voorst, nota 1 b. vd. etiam Schmeltzing,!. 1. 111. p. 

 3-3. notd 4. p. 374 n( > ta 7 



(5) Principum nomina, qui huic pacto accesserunt, enume- 

 rat cl. van Voorst , I. 1. nou 13, 



