T H E L O G I C A. 173 



a bello abhorrent ct pacem aeternam , nisi inter fa- 

 milias, saltern inter varias civitates adesse amant. 

 Eodem igitur jure ac antea, concludimus : reli- 

 ligionem Christianam , quae altrix pacis est perpe- 

 tuae, maxime dispersisse semina, e quibus jam 

 germinentur palmae , quarum folia nisi homo ipsc ea 

 decerpat , nunquum marcescent , sub quorum fron- 

 clem turn pax ilia descendet, quaeadhuc in caeli sphae- 

 ris versatur, raro autem supra hunc orbem alas sol- 

 vit suas. Deus faxit, ut pax ilia aeterna magis 

 ac magis gentibus accedat. 



COMMENT ATIONIS CONCLUSIO. 



Itaque finem responsioni ad quaestionem impono. 

 Demonstrare conatus sum, a religionis Christianae 



doc- 



et a. 1779. in oppido Tesschen confectae (1.1. I. p. 62, art. i. 

 et p. 71. art. i. II. p. 3. art. i.) Conferas quoque pactum, 

 quod inierunt Anstriae imperatoret Turciae princeps , a. 1791. 

 (1.1. V. f p. ao. art. i.) et Rusti ac Turcia a. 1792. 1- V. 

 p. 63. art. i.); prae omnibus autera inspicias foecleris sancti 

 acta. (K 1 u b e r , 1.1. I. p. 232. nota .) Jam antea talem pa- 

 cem proposuitsibi pactum JFcstphalicvm. Cf. Wo I tman , -Ju- 

 hang. p. i , 74. art. I III. Utinam gentes hanc sententiam 

 factis semper confirmassent. A. 1654. tPettmunsteH inter 

 Anglian et Hollandiam pax facta erat, in cujus conditionibus, 

 Artie. I. et 11. , de perpetua amicitia ac concordia actum est. 

 Dcinccps autcm bella crudeliter gesta sunt, et pax iterum Brt- 

 dao a. ;66r- et ITcstmunsiert a. 1674. snnciretur necesse fuit. 



