174 COMMENTATIO 



doctrina homini et principi Christiano arma^con- 

 cedi ; quippe quae , nisi aliunde auxilium exspec- 

 tent , cognatorum , amicorum , civium , principum 

 aliorumque bonornm saluti vacillanti certain affe- 

 rant opem , arma tantum , quae homines , amore 

 erga bonos ducti , suscipiant. Demonstrare cona- 

 tus sum , meliores sententias de bello gertmdo , 

 maxime effectrice illd , quae mutuum docet amorem , 

 exstitisse et de bellorum caufis et de belli gerundi 

 ratione nee non de bellis finiendis ; religionem illam , 

 non uno ictu aut impetu , hominum sententias emen- 

 dasse, sed sensim paulatimque hominum aninios 

 reddidisse mites ac mansuetos ; non singulorum , 

 qui Christiani appellantur , sed universe , docto- 

 rum etrudium, principum ac subditorum , ac pro 

 aetatis ratione, pro religionis illius cognitione ac re- 

 veneratione varia. Quibus rebus expositis, mihi 

 ipsi me non satisfecisse toto ex animo confiteor, 

 quapropter meum opusculum etiam atque etiam sub- 

 misse Theologorum Facultati summe venerandae 

 jtidicandum trado. 



Oualccunque autem sit meum opusculum, tu Ehices 

 Christianae doctrina , quara praeclaraes , quae non ve- 

 tas arma civitatum saluti necessaria ; sed insignis, Reli- 

 gio Christiana ! est tua vis , quae , tarn vehementiores 

 animimotus compescere potueris, et homines huma- 

 niora de bello gerundo docere. Dei , qui humanum 

 genus te, moribus emendandis aptissimil, donavit , 

 bonitas ac sapientia in tali rerum conversione elu- 



ces- 



