C O M M. L I T E R A R I A. 



na praestantia prorsus desciscerent ; cujus vitii Cleo- 

 phantus Themistoclis , Lysimachtis Aristidis , et 

 Milesias et Stephanus uterque Thucydidis filius, 

 maxime accusandi fuerunt (i). De Periclis tamen 

 filiis non oninino desperasse videnftir Athenien- 

 ses (2), quippe qui adhuc juvenes essent; quae 

 tamen spes praematura eorum morte in vanum 

 abiit ; si quidem ad eos non pertinet Socratis accu- 

 satio in Gorgia. (3) Illo enim tempore , quo hicce 

 Dialogus habitus esse fmgitur , dudum peste ab- 

 sumti fuerant : sed eo loco intelliguntur Periclis 

 consanguine! , qui et post ejus mortem magnam 

 in civitate auctoritatem habuerunt , ut ex Alci- 

 biadis Hippocratisque (4) exemplo apparet. De 

 Paralo nihil diserte memoratum invenimus , unde 

 aliquid contra eum probari possit : Xanthippus 

 vero a Plutarcho nobis depingitur prodigus patris- 

 que coram aliis irrisor; ita ut et uxoris, quam 

 Isandri filiani duxerat , laederet famam , multos de 

 necessitudine quae earn inter Periclemque exstl- 

 terit , rumores in vulgus spargens; et ad mor- 

 tem usque patri inimicus permaneret (5). Utrum 



Pe- 



(i) Aristot. Rhett, II. 15. p. 566. C. Himerius, p 

 250. 



(a) Plat, in Prot. cap. i<5. p. 828. D. 

 (3-) Cap. 17. p. 472- **. 



(4) Conf. Obs. IF. 



(5) Plut. in Per. cap. 36. p. 171. Conf. cap. 13. p. 160. E. 

 cap. 16. p. 162. A. 



