214 C O M M. L I T E R A R I A. 



num ill ud psephisma non forte melius ad seqnentis an- 

 ni ver referatur. Legimus in Thucydtde (i), Corin- 

 tbios valde iratos , quod Athenienses foederis tern- 

 pore hostibus auxilia subministrassent , ac contra 

 socios pugnassent, omnes vires intendisse , ut 

 sese ulciscerentur. Verisimile atitem mihi vide- 

 tur,eos tune Megarensibus persuasisse, ut , quum 

 Atticae vicinitas facillime aliquod praetextum of- 

 ferret , quo cum Atheniensibus contendere pos- 

 sent, Peloponnesiis causam praeberent invadendae 

 Atticae , bellique incipiendi. Quidquid vero sit , 

 sive illud ad finem vergente anno, sive eodem 

 fere tempore accident, quo Potidaea defecit; Me- 

 garenses sibi vindicarunt agrum aliquem sacrum , 

 qui Orgas dictus Atticam inter et Megaridem si- 

 tus erat, quern que nullis limitibus a privatis pos- 

 sessionibus distinctum , colere coeperunt. Mis. 

 sus ab Atheniensibus Anthemocritus praeco, qui 

 de hacce violatione quereretur. Hie vero , quum nihil 

 proficeret , Lacedaemonem profectus est , ut Me- 

 garenses accusaret, sed a.b his interfectus est. 

 Tantae perfidiae indignatione commotus Pericles ope 

 Charini usus est ad persuadendum Populo , ut An- 

 themocritum juxta Thriasias portas, dein Dipylum 

 vocatas (z) , sepelirent, eique statuam exstrue- 



rent, 



(0 Thuc. I. 5(5. 



(a) Sex stadia ab Academia distantes. Conf. Cic. dc Fin. 

 V. I. Meurs. Attic. Lectt. III. cap. 12. 



