C O M M, L I T E R A R I A. 



perpetuae quaedam inimicitiae inter utramque fa- 

 miliam exstitisse, quae a patre ad filium transie- 

 rint. Sic accusavit Xanthippus Miltiadem (i), 

 Pericles Cimoni semper sese opposuit , nunc rursus 

 filium opprimere conatus est, cujus nomen ipsum 

 atque e peregrina muliere ortus , multarum crimi- 

 nationum occasionem praebebat (2). 



Obs, XXXIII. Hac occasione Oratio a Pericle 

 habita videtur , qua Athenienses adhortatus est , 

 ut ipsum dederent Lacedaemoniis , usus orationis 

 figura, qua cives tanquam lacessens, eo magis 

 tamen sibi devinciret. Fuit certe haec sententia 

 Hermogenis (3), ubi dicit: ofMMyot/jtbpt yap o 



KXl kyl" 7T(A\fjtZTS (AS 9 a-fflfA&Tl (AOVQV 



key en atque alio loco (4), o!ov o 

 at-iovv aft&Qeiv tig 



Obs. XXXIV. Inter hos kgatos fuit, cui no- 

 men erat Polyarces , de quo Plutarchus (5) haec 

 memorat : excusaverat pertinaciam suam Pericles , 

 dicens lege se prohiberi , quouiinus tabulam, in 

 qua psephisma adversus Megarenses scriptum 

 erat, avelleret; quibus auditis , Polyarces' respon* 



dit: 



(1) Conf. Obs. H. 



(2) Plut. 1. 1. Cim. cap. 16. p. 488. E. 



(3) De Invent. Lib. IV. cap. de figg. Quaest. p. 218. Stur- 

 mii. 



(4) LiK laud- ? 220* 



(5) Plut. in Per. cap. 30. p i6S. D. 



