a 1NTRODUCTIO. 



Ipse Deus, non, ut legum suarum severus vin- 

 dex austerque judex, sed tanquam pater benignis- 

 simus perfectissimumque amoris exemplar, proponi 

 solet. Naturae Divinae unice propria est $ #7#- 

 5Hj (i), omniaque ipsius opera et praecepta ex 

 am ore ducta et in eodem fundata sunt. 



Jesus Christus , summum illud perfectionis moralis 

 exemplar, quo Numen supremum veluti ad homi- 

 nem reducitur et hominis moralis natura ad divinam 

 excitatur , dum in terris esset, perfectissimi illius 

 amoris imaginem retulit sensibusque exposuit. 

 Divinus hicce legatus homines ad Divini amoris 

 normam agere jussit (a). Hinc amor erga Deum 

 et proximum in Ethices Christianae doctrina- om- 

 nium sistit priniarium praeceptum 9 cui Jesus Chris- 

 tus 



(O * Jo an - IV. 16. Nusquam tale effatum de Dei proprietatibus 

 reperitur; habct hoc joaunis eflatum raagnam et peculiarem 

 vim. Vidctur enim hac una charitatis notione oxnnein Dei per- 

 fectionem moralem indicare voiuisse. 



(V) Omniara religionis Christianae mindatorum summum est 

 pffieium charitads; nulhim saepius comraendatur, nullius ma- 

 gis aperte objeqriura requiritur. Sine ilia nemo in discipu- 

 loram consortium recipi poterat. Joan. XIII. sqq. Apostoli qua- 

 vis pagina ad charitatem fraternam incitant. Rom. XII. lo.XIIf. 

 8. p. 10. i Cor. XIV. i. Ephes. IV. 2. 15. V, 2. Hebr. XII I. i. 

 iTim. VI. ir. i.. Petr. II. 17. qi. i Joli. III. 16. 17. 18. IV. 7, 

 S. ii. 21. Hnc Christiani ab aliis dignoscuntur; commune sis- 

 tit iila omnium vinculum; quapropcer illud praeceptum /ex regia. 

 est dicendum. Jac. II. 8. Coll. J. 27. 

 Coloss. Ill, la. 



