O B S E R V A T I O N E S. i6 7 



quam rationem et Barthelemyum (O secutum ea- 

 se dicit; posteriores autem ilium VOTIOV appellas- 

 se, qui a Piraeeo per Munychiam ad Phalerum 

 pertineret; eamque rationem diserte Platonis Scho- 

 Hasten , obscurius Harpocrationem secutos esse. 



Hemsterhusius (2) autem , atque e recencioribus 

 Goellerus (3), Muellerusque (4) statuunt, tres 

 fuisselongos muros; quorum opinio mihi verisimil- 

 lima videtur , idque ob causas mox afFerendas. Ci- 

 temus autem prius locum e Thucydide , qui hie 

 Classicus haberi debet (5). Ibi legimus : TOV re 

 yap Qxhypixov Tfl^ov? vrotiioi vj<r&v TTSVTC xxi Tpix- 

 XOVTX 7rpcg rbv xvxhov TCU aa-rsog , xxi XUTOV rou 

 xuxhov TO Qvhawdftsvcv rpsTg xai Ts<r<rapaKOvTu' fort 

 $s CIVTOV o xxi aQvhaxTOv yv , TO fteTat-v TCV Te pct,~ 

 xpov xai rcD tbahypixov' TX $e fttxxpx TS'WJ irpos TOV 

 Hstpafa TscrvapaxovTa <rTa$luv, uv TO s^u&s 

 xott TOV Hsipaius f us/ tdouvv%l$ I^XOVTX (tsv 



KTTOCg KSplftohOq , T'O $ iv QuhXXy CV SjftKTU TflU- 



TOU. Leakius dicit , Thucydidem h. 1. negligen- 

 ti et subobscuro dicendi genere usum esse : 

 qua in re eos, qui accuratam temporum rerum- 

 que notationem , qua Thucydides excellit , cogni- 

 tam habent , vehementer dissentientes experietur, 



Con- 



(1) Tabula Geograph. JV. cap. 6. 



(2) Anecdd. Hcinsterh. ed. J. Gccl, L. R. 1825. p. 233. sq. 



(3) In summario Lib. II. Thuc. ed. suae Tom. 1. p. 219. scjq. 



(4) Animadv. ad Germanicara versionem operis Lcnkiani p. 



467. sqq. 



(5) Thuc. II. 13. 



