34 COMMENTATIO 



singularum civitatum fines aequo jure et quasi ma- 

 thematice definiantur ; et fac fines hos aeque posi- 

 tos esse, nonne historia omnis aevi docet> brevi 

 hunc illi populo praevaliturum , quum diversimo- 

 de singuli populi viribas et humanitate crescere 

 vel decrescere soleant. 



Quod ad alteram rationis propositae partem at- 

 tinet , etiamsi speratnus , fore ut genus huma- 

 num ad earn olim accedat perfectionem moralem, 

 ut omnes, quid aequum et justum sit, percipien- 

 tes , se invicem amore tarn integro amplectantur , 

 ut justitia, aequitas, amor notae sint charac.teristi- 

 cae generis human! , non tamen est nisi pi urn vo- 

 turn (i) ? dequo semper erit quaestio instituenda (2). 

 Et sane , etiamsi demus genus humanum semel ali- 

 quando eo perventurum , quamdiu nondum eo per- 

 venerit, pax perpetua stabiliri non poterit. 



Ecce, quas Philosophi et PoUtici pacls per- 

 petuae constituendae gratia proposnerunt vias , 



quas , 



O) Cfr. Cl. v. Hengel, Geschiedznis der ZedeJijke en 

 Godsdienstige beschaving van het hidendoagsche Europa, Tom. 

 I. p. 278. sqq. qui ipse de'statu, qualis hie desideratur, me- 

 rito dubitat. De locis, quae ad contrarium probandum ex V. et 

 N. Foederis libris varii attulerunt, cfrr. Rev. Statius Mul- 

 icr et Cl. N. G. van Karapen, in diss. Soc. Teil., Tom. 

 XXIIi. pag. la ct 455, quae quidem temere allat uproba- 



runt. 



CO Dc 9 a * e S ir J en i sch, in Universal historischer Uebcr- 

 biick der Entwifkc/ung des Mentchengesleehts alt fines tick 

 fvrtbildenden Gar.zen. 



