THEOLOGICA. 53 



1-3. Rom. XIII. 17. XIV. 3. 4. Matib. XXII. 

 si. i Petr. II. 17. Tit. III. i.). Populum pr> 

 libertate, qua gaudet , sua jura vindicandi potesta- 

 tern in principem conferre posse , baud facile quis 

 negavcrit. Talis princeps populum, cui praeest, 

 refert ejusque nomine agit. Religioni' Christianae , 

 quae, qui aliis sint praepositi , subditorum maxi- 

 me saluti prospicere jubet, addictus , id sanctum 

 habeat et carum , ut reliquorum civium , qui se 

 suaque ipsi tradiderunt , amore ductus , hominum- 

 que praestantid niotus , ad Numinis supremi cum 

 genere humano consilium attendat, et quamumpote 

 ut omnium universe , ita singulorum speciajtim sa- 

 lutem promoveat (^i); fraterno singulos amore com - 

 plectens , benevolentia , justitia , aequitate, lenitate 

 impcrium exercens , id agat , ut quam maxime fomi- 



r.a- 



raus , sod semper et ubique, summus ut infimus sit, Matth. XX. 

 26. sqq. Marc. X. 43. sqq. 



(i) RegesolimdicebanturPfl/rtfj,^!?;:!^,- yroipevsi; Xetuv , 

 rwrvjpsi; , svepysrui. Antiquis temporibus eo maxime constitu- 

 ti erant consilio, ut civium jura vindiearent. Cicero: el 9 

 Offic. Lib. II. C. ia. haec habet: nam cum premeretur inops 

 multitudo ab Us , qui majores ope* haiebant, ad tinnm aliqtiet* 

 cotjfugicbitnt , virtute praatantem, qui cum prohiberet inopfa 

 tenuiorts ^aeqiritatc com'ituenda , summos cum infimis part ju- 

 re ntinehat." Pariter Aristo te Jes , quern hie secutus est Ci- 

 cero, Cfr. Graevius, adh.L Beneficentiam maxime regibus 

 propriam csse, disputat apud Xenophontem Socrates, 

 Wimorab. III. a. Cfr. et Cicero, do Rtj>. Lib. I. C. 35. 

 p. 23*5. *!<! item Lib, II. 



