AD QUJEST. PHILOS. TIIEOR. ET L1TEB. HUMAN. 9 



suis undiqiie earn suavitatcm casque veneres addcre sluduit, quse jucundilati 

 aiquc illccebris , quibus poetac auditorum animos tamdiu tenuerant, pares es- 

 sent , iiiiino illis , quoad fieri posset , superiores } ct si , vel hauc ob causara , 

 ut mihi quidcm videtur , tanlopere elaboravit in oratione sua pectenda ct pul- 

 rhris similitudinibus, imaginibus , mclapboris, allegoriis aliisque ejusdem generis 

 ornamentis dislingucnda (i), videant illius accusatorcs ne non satis repulaverint 

 singularera illam, qua Plato utebatur, couditionem , quamque recte habuerit 

 aclatis suas ralionera. Uti jam antea monui , floridum illud dicendi genus orie- 

 batur inprimis e peculiar! Platonis ingenio , a Xenophontci sermonis simpli- 

 cilate nonnihil alicno , et nativo maxime , quo abripi se nonnunquam passus 

 est , phantasize ardore. Iniqua censura denique haud plane negligi dcbct, in 

 librorum pbilosophicornm argumentis , quas partim nova et abstrusa crant , 

 tractandis, consentaneum fuisse eo orationis temperamento uti, quo leclores 

 invitarentur atque alliccrenlur , et , quo cavcri posset , ne solidiorem doctrinam 

 9iA'*A< fastidirent , turn praz sopbistis audiendis , qui suam doctrinam verbis 

 mclle dulcioribus involvercnt , exquisitisque orationis lenociniis et luminibus 

 exornarent, turn pra? poctis auscultaudis , qui omnibus dictiouis, melri, rhythm! 

 illccebris auditores suavissimc demulcere , omnique pliantasiae ardore incendere 

 solcrent ; quod quidem bane Platonis cum poetis et cum Homcro inprimis 

 rcmulationem atliuet. Jam Longinus non male dixisse videtur : */ <^ 



fti ft*t7 Ti>A(K"ur Tit* Tt7f Tiff <pt\ert$!ar Jay/van xtii til irtitirtttcis w/f !T/Ao!i 



firritiirt ty9-it yf XTH r> 'H-(^) if if jj^i /3paT7rt 2. 



Denique , uti . I. monuimus , Plato , quum ad pbilosophiam , Socrate 

 duce , se conferret , poelices , cui adolescens litasset , sacra deseruit , sive quia 

 ad pocsin ommino non satis aplum se censeret, magnosque illos poetarum 

 berocs se Dcquaturum despcraret , sive quia doctrinae nobilioris studio animum 

 plane occupatum scntirct. In amantibus autem non raro usu venit, ut in cujus 



(i) Qui Platonis dicendi genus passim magnificum , concitatum, figuralum , multis orationis 

 liimiiiihus distinctum, paulln acerLius reprehcndcrunt , iinuiu dc his jiominassc suflicit Dionys. 

 IIalic;irnass. in Epist. ad Pompciini. 



(a) Longinus *ifi *r4<. sect. XIII , p. $7 ed. Toup. 



V. 3 



