ORATIO. 5 



de rcrum incertarum probabilitate , quae quidem mathcmaticis calculis subjicitur , 

 co fine ut cxplicalis praccipuis hujus doctrinae capitibus , quaenam sit ejus 

 gravitas appareat. Vos autcm , Auditores bumanissimi , ut me , ofllcio potius 

 quam animi volunlate oratoris vices subcuntem , solita veslra benevolentia ex- 

 cipialis , enixe rogo. 



Primum quidem in doctrina dc probabilitate mathematica locum occupat 

 ludorum alcatoriorum ibeoria , quae quamvis levis et minoris momcnti haberi 

 possit, sua tamcn militate non destituitur. Ludorum enim illecebrae mirum in 

 modutn hominum oculos captare solent , multos quotidie in perniciem im- 

 pellunt. Philosopho ergo indignum non est in ipsam ludorum naturam in 

 quirere et vere ostendere, quanti aestimanda sit speciosa ilia lucri spes qua 

 pravi bomiucs aliorum credulitalem decipiunt , ita ut ipse ab errore immunis 

 maneut atque alios minus prudentes et experientiae monitis non oblemperanles 

 ratione a prava consuctudine avertat. 



Ratio autcm qua , proposita ludi cujuscunque natura et indolc , lucrum dam- 

 numve, quod quisquc ludentium ex illo possit exspectare , investigetur , simplex 

 cst 5 ita tamen ut in ludis magis compositis saepe sublimioris analyscos auxilio 

 opus sit. Numerandi enim sunt omnes casus , qui in ludo pari facilitate con- 

 tingere possunt, turn vero distinguendi illi, quos sequitur aut lucrum aut dam- 

 uuni , quibus collatis ludentis conditio facile innotescit. 



At vero plurcs vcstrum censeo esse , AA. , qui mihi in hisce doctrinae initiis 

 jam obviam cant , contendentes totam bane computationem futilem esse , ludi 

 fortunam mathematicorum calculis nou adstringi , atque eventum saepe ab eorum 

 cfiaiis plurimum discrepare. Neque immerilo haec objiciuntur , si de ludo parvis 

 tantum vicibus facto sermo est. Tempus non exiguum requirilur ut omnes 

 series ludenti prosperae aut adversae evolvantur et prodeant. Quo magis autcm 

 protrabitur ludus, eo propius quoque lucrum damnumve ad illam ralionem 

 accedit, quam praesagivit tbeoria. Quamvis enim incerto et vacillante gradu 

 proccdere vidcatur ludi fortuna, continue tamen ad cerium limitem tendit, 

 ipsa ludi natura dcfinitum. Hoc theorema , in nostra doctrina princeps , non 

 solum saiitu rationi est congruum,scd solide quoque ab Us demonstratum qui, 

 quantum frcqucns ludi repetitio in sortium distributione valcat , mathcmatice 

 iiiquisivcruDt. 



