

AD QU2EST. PHILOS. THEOR. EX LITER. HUMAN. a5 



crant. Hcsiodus deorum genealogiam cecinit 5 Callimachus Hymnos in illorum 

 In mi. i mi composuit . et antiquus poeta eorurn carrainum auclor exstilit . quae 

 Homero vulgo adscribuntur. Opera ctiam , quae alias spcctabant res , interve- 

 niente Deo , exitum habucre. Docebant omnia in hac lerra Deorum geri nu- 

 mine ac potcstate , omuiumque esse dominos ac moderatores Decs : Dii stint , 

 qui .fortitudinem excitant ct tollunt, qui victorias ac cladcs miuuut ; et veritas 

 plurimum celebrata ilia est . fortitudinem ac sapientiam nihil valere , nisi ad- 

 juvante providentia. Non vero tanlum primi fuere theologi poetae, sed ctiam 

 politici primi. Notum est , quantum profecerint primis illis saeculis . ut homines 

 polirent , qucm in flnem eos in urbes congregarunt et communi societatis vin- 

 culo conjunxcrunt. lade fabulae illas Amphionem lyra sonitu muros aedificasse, 

 Orphcum cautus stiavitate fera domassc et sexcenta alia. Legislators civitatibus 

 primariis leges ferebant poetica lingua, persuasos se habentes , illas eo majorem 

 habere vim et eflicacitatem faciliusque mcmorias mandari. Constat denique . 

 Solonem , diu post . magnam illarum legum partem . quas in sapientissimi 

 populi usiiin ferebat , carmine condidisse (i). 



Morum doctrina tandem maximum poeseos fuit propositum. Inquiratur modo 

 in liiirm cujusquc poeticae generis: Epico Carmini consilium erat tecte docendi 

 allegorica narratione facti magni et heroici ; Odcc , virtutes , factaque magnorum 

 virorum celebrandi , indeque omnes ad imitandtim incitandi $ Tragcedice timorem 

 ct clementiam tcmperaudi, nosque assuefaciendi istis afi'ectionibus, quae si exeant 

 nmdum , tanta nobis possunt parare mala (2) 5 Comcedice et Satyras ridendo 

 verum dicendi et ridiculosis vitiosisque bellum perpetuum facieudi (3) ; Elegice 

 morti illorum hominum illacrimandi , qui hominum memoria digni habiti 

 sunt j Eclogas innocentiam ct gaudia campestris atque moderatae vitae canendi. 



Quod si in posterum has diversae species in alias transierint , a primo pro 



(i) De Solonis poctico ingcnio confer. Groen van Priiisterer in diss. pag. 22 scq<j. ct 

 C. A. Abning , Gymnasii Hornani Rcctoris , de Solonis laud&us poeticis. 



(a) Aristot. cap. YI. 3l3 ..... ii lAf'ou < Qtflav irtfcti'icvra Tijr rut TttevTUn TtctStifutTtH xti6fnt. 

 (3) Al'istot. Cap. V. J II. 'H ft xvfiaJ'i isit t anrtf ii'rofttt , ft'.ui!!ri;, tpaa^oTipat ft", 



fttfitt. re yctf yiAotw tft> auafTi;ux n 



V- 



