3o I. BUSCil KEISER RESPONSIO 



composita est Apologia , de cujus origine et charactere mere oratorio dispu- 

 tari Don potest. 



Ne enim GorgicB dictum p. 52 1 , hie rursus memorem , sufficiet monuisse , 

 illam nihil fere continere , nisi paraplirasin placitorum Xenophontis et quidem 

 immodicam , mere rhetoricam et nullo philosophico sensu praeditam. Xenophon 



dicit MemOl'. Socrat. IV 8. 9 T Siic.rii aAoOsWaT* x< iA((t/<Vr **< ^ix.iira.rx. 



eW*~x. Secundum hoc d^ia-ruTit auctor voluit , ut Socrates pluries profite- 

 retur , ipsum dicere verum , p. 69 u>e<V ^'iftta (i) tixnvrirti T? **r,fat*i p. 82 *> 



uftit Ttjv A6<|'> I fa. p. 129 irae-ai autt TIJV ifck$UM lyu ft'wot. Conf. 68 . 82, 87. C)5. 



Alios vero menliri p. 67 , 72 cast. In tnultis aliis locis etiam mere oratorius 

 se prodit sensus et quae male successit imitatio Platonis. Sic Mjthicum incon- 

 cinne adhibitum est in oralione ad defensionem scripta ^la^KSoAoyijV*/ p. i54 

 fabula oraculi Delphici p. 83, appellalio ad Acliillem p. 109, judices orci i58 

 congressio cum Orplieo , MUSCKO , Hesiodo et Palamede p. i5g (2). 



Prseterea falsa ironia inprimis elucet loco p. 84 91 , ubi Socrates ora- 

 culi, quod eum sapientissimum pronuritiaverat virum , veracitatem explicat (3). 

 Fulilitas et jaclatio jam patent ex sermonis extensione. Sic Socrates declarat, 

 se esse virum celebrem et insignem (81, 90, 1 36) destinationem suam di- 

 vinam (120) optime se esse de urbe merilum, (116, 119, '4 2 ) [ ua propter 

 se esse insectatum et invisum (107 seq. ) Porro sapientiam sibi adscribit 

 ( 82 , 83 , 84 ) et de sapientia sophistarum sceptjco loquitur modo , qui 

 non nisi superbiam indicat. Quid enim aliud est , qunm se ipsum aliquis 

 deprimit , caeteros vero simul magis declinat , quam oratoria sui ipsius laudatio , 

 quae si serio sumatur vanae gloriolae similis est, sed si pro aperta asseveratione 

 accipienda est, ingenuitatem indicat 5 qua3, male observata antithesi sui ipsius 

 declinationis et sui ipsius laudationis (quum nempe Socrates se indoctum 

 pronuntiat, simul tamen sapientior caeteris omnibus, se ipsum igitur indoctum, 

 sapientissimum dicit) comicum supcrat. 



Si igitur Apologias auctori consilium fuit , Socratem ironicum pingendi , 



(1) Sic cum D. Chrysoslom. adv. oppugn, vitae monast. Ill, 10 loco Jiftto: iftau enim 

 opponitur proecedenti ouret. 



(2) Cf. Xenophon. Memor. IV , 2 , 33 Apolog. 26. 



(3) Vid. Leo Allot, ad Epist. Socratis. p. 221 Orcll. 



