AD QUjEST. PHIL, THEOR. ET LITER. HUMAN. 35 



magis quam de xfi r f*r^"( ; t lufuartn , sicubi hos divino aillatu concitatos 

 narrat. Irouiac vestigia in locis laudatis agnosco ; sensum vero ita determinandum 

 puto. Sine ingenio eximium poetam nullum fuisse . nee fieri posse , praeterea 

 nulla (arm in, i praeclara sine enthusiasmo quodam componi posse videbat (i). 

 I luii- , quam ipsc alebat . opinion! similis crat , quae in vulgus recepta erat ; 

 sine divino furore quodam nullum poetam esse posse : Apollincm seu Musas 

 vale tamquam instrumcnto uti , per quod sua opera ederent , cui notion! cum 

 veri nonuihil certe subesset (nempe illud ipsum, quod modo de ingenio 

 atque entbusiasmo poetico dictum est ) , Plato earn usurpare non dubitavit ad 

 poetarum , pro oplimis artium et disciplinarum magistris habilorum , nimium 

 honorem minuendum. 



Atque omnis bacc ralio co magis ipsi arrisisse videlur , quod per earn , quum 

 sensu esset ambiguo , nou aperte poetas adoriebatur , nee frustra in se hominum 

 fere sacrosanctorum invidiam excitaret. Imo poetae uounulli perduci eo for- 

 sitan potuerant, ut blandiri sibi voluisse Platonem crederenl, nam gloriosum 

 iis poterat videri , deorum instrumenta dici , quibus illi quasi interpretibus ute- 

 rentur (2). Callidc igilur omni hac ratioue usus mihi videtur, qua poetas 

 non facile offenderet vulgique opinionem sequi videretur, et nibilo tamen 

 minus apud eos lectorum suorum , qui seosu essent sagaciori ad concipiendam 

 ironiam , poetis honorem detraheret. Hoc autem quomodo fieri poluerit , ut pa- 

 teat, res paullo altius repetenda videtur. 



Quo major est in homine vis agendi spontanea (ii'^yi/) eo major ho- 

 minis dignitas et praestantia. Virtus ipsa , absolute speclata , ideo omnibus ceteris 

 rebus anteponilur et pro summa habetur perfectione bumana , quia summum 

 gradum *vTtrfyi f iuternae requirit (3). Atque ita unaquaeque hominis fa cult as 



(i) Vid. loc. Phaedr. 1^5 A. Conf. Groen van Prinsterer pag. i55 ubi inter alia Erat enim 

 is (Plato) , qui optiino quovis povtarum dclectaretur raaxime : sed putabat oportere in homi- 

 num justorum honestoruraquc coetu, si futurus esset, nonnisi justitix ac hoiiestatis laudatores 

 admitti. Poetae ne nomine quidem digimm judicavit, qui versus pangere conaretur sine in- 

 llummationc animi et quodam afflatu quasi furoris diviuitus immissi. 



(i) Ion. 66. Oi ii vctiiTai iviir AA' * ifutittis ilri T*I ttiii. 



(3) Subtiliter hoc enuclcat Tvtens , vir acutissiinus, ( Philosophischc Vcrsuche iiber die men- 

 schltchc Natur.) torn. II, p. 653. 



5. 



