

AD QILEST. PHIL. TIIEOR. ET LITER. HUMAN. 87 



gandas. Hoc autcm . quo facilius in poetarum operibus fieri posset , poesis 

 dicenda erat ><y/<r/irr / J r~ jpmgfww *tJft yfiV<, id quod factum 

 cst a Platone , in iis certe dialogis , qui prius scripti sunt , et ubi populariter 

 disputat. In iis , contra quos serins scripsit ct ubi intentissimo studio philosopha- 

 tur , ut in libris de republica et de legibus , minus cautc et timide contra poetas 

 machinatur , quid sibi in poetarum scriptis atque in poesi ipsa displiceat , 

 ingenue professus. In his igitur libris neque ad illml , poesin obscuram atque 

 icnigmaticam esso , confugit, neque earn , qua? hnic notion! facile superstrui poterat , 

 allegoricam interpretandi rationcm probat (i) cui parum favisse videlur, etsi 

 ad eum . tauquam allegorical intcrpretandi rationis primum auctorem atque 

 patronura . male nonnulli provocant (a). 



SECTIO II. 



PLACITA ARISTOTELIS DE RATIONE ARTIS POETICS , QILE COKSISTIT IN ENTHUSIASMO 



POETICO. 



jjristotelis de enthusiasmo poetico sententia. 



Unicum , quern invenimus apud Aristotelem pro enthusiasmo poetico locum , 

 legitur cap. XVII libri de poetica 3o , ubi hacc : <T< S tiQofu, i T,,, r i*ii 



(i) Polit. II , 3^8 D. pugnas illas dcorum Plato inrpiit , narrandas non essc, neque it aircm'tit 

 (>>/> vctcrcsdiccbant, quain rccentiorcs AA*y^i'>. vide Ruhnkenius ad Tim. lex. p. aoo) ncque 

 unt> vTrnmTi : iiam ndolcsccntcs disccruere non posse , quid allegoricum sit , quid non sit. Vid. 

 (ti.iin Plianlr. aagCaSo A. Cf. Q. Meriani libra m , von dem Einflusse der Wisscnschafrt auf 

 die Dichtkunst , t. i p. ^g seq. 



(a) Utitur quidem Plato nllcgorica interpretandi rationc ; sed rarius et non nisi , ubi popu- 

 laritor [ihilosophatur. Attamen illam fuhulas Homcricas cxplicandi rationcm , qua ubique ex- 



