42 I. BUSCH KEISER RESPONSIO 



imitatione disserit Plato , tantum abest ab opinione , omnem poesin imitatione 

 contiueri , ut de industria distinguat poesin ftmtttrixtiii , ab ea , quae imilatione 

 non continetur : dicit enim ibi , omnem poesin ^y-ii contineri , ita tamen ut 

 narratio aliqua sit simplex , in qua scilicet nee voce , nee figura alterum re- 

 praesentat poeta , sed ipse ex propria persona aliquid narrat historicOrum more, 

 ut Dithyrambica , quam imitationis experlem esse dicit } aliqua non sit simplex, 

 cum scilicet alterum poeta facit loquentem , ac vel voce , vel figura refert ac 

 repraesentat , figura quidem cum actores inducit loquentes , quemadmodum in 

 comcedia ettragcedia usu venire solet: et haec narratio dicitur dramatica estque imi- 

 tatrix tola : voce , quum non alios actores inducit , sed ipse sic loquitur , ut alieno 

 nomine loquatur , ut propterea in eo sit posita imitatio , ut quis alterum vel voce 

 tantum vel figura etiam exprimat referatque. Et hac de caussa statuebat Homerum 

 in Iliade et Odyssea, modo simplici narratione usum esse, modo imitatum. Atque 

 hoc pacto quaecunque metrica narratio, (metrica, quia pocmati carmen Plato 

 reputat necessarium ) erit ad poesin vocanda: nimirumautad earn , qute simplex 

 narratio dicitur et imitationis est expers, uti Hesiodi opus , quod7/>y xt fatf* ins- 

 cribitur , vel ad dramaticam narrationem vel ad Heroicam , quae partim imi- 

 tatur , partim simplici utitur narratione. Imitationem igitur adjudicat tragcediae 

 et parti dramaticae Epici carminis : et quod apud Aristotelem praecipuum est , 

 Plato non nisi sensum imitationis poesi adhibitum esse dicit. Brevi , Platonem 

 ideam feifmrtu; ab ipsa scena et ab imitationibus personalibus agentis tragcedia? 

 sumsisse , patet ex modo , quo dictiones explanat , atque ex universal! forma 

 et lingua omnium ejus explicationum et allusionum. 'AAV 1* yi m* Aey? ffrii 2s 



TIS osAAos ell , a'f ou inn ifaian dart* tyqirofiti on fia^i^a T>ji durSii Ae'|<v ixtetu at Hi irfoilirri 'f 

 tftwra', QJTtfia. n V^f, toxout TO ye outitai lavrai AA , >i xurce (pavf y X.&TU, rjfffU> t filfiinriai 

 ism fx.iitw a Hi TI; ef&titt ; x. T. A. pol. Ill 3()3 C. 



Eadem allusione saepius utitur ad indicandam imitationen. voce aut figura 

 actoris vel Rhapsodi, atque hoc quidem ad vilissimas imitationes. 



Plura de imitatione disserit Plato in libr. de republica , quae tamen ad 

 principia magis pertinere videntur.; postea igitur et de hoc loco fusius sum 

 dicturus. 



