AD QUJEST. rillLOS. TIIEOR. t,x LITER. HUMAN. 65 



perilo tie re colloculus; is aulera , qui instrumento utitur , scicntiam ( !>*/<* ), imi- 

 tator vero, utrum ex usu (' rn xffrtt) scicntiam habet eorum , quae p.ngit , an 

 per consuetudinem cum hominibus rei peritis, rectam saltern de iis opinionem 

 (ftfa ><) neutrum. Icnitabitur ergo, quidquid vulgo imperito pulchrum 

 videatur. Itaque maniicstum cst, fUfniTiw nihil accurate scirc eorum, quae 

 imitatur , atque imitationcm lusum quondam esse ad oblcclationem comparatum, 

 neutiquam vero rem scriam (i). 



Acccdit, quod poctis /I/KI)T* sensus et phantasiam allirit . i. e. eas animi 

 facilitates , quac crrori obnoxiae sunt ac pracstigiis , non praestantiorem illam , 

 quae errores videt ac vital , rationem ; quae cum ita sint , futilis ipsa versata 

 circa id , quod in nobis falale est , falalia parit ars imitaloria (2) non solum 

 ilia, quae oculos y I licit , ut picturae, sed etiam qui aures, ut poesis. 



Mirum , inquies et inanditum contra poesin argumentandi genus! quod tu 

 vero aliquanto minus miraberis , si id eo modo , quam Plato voluit, conside- 

 raveris, nemo tamen satis adhucdum illud respexitj Plato poesin probare 

 couatur nibil veri continere. Ineplissime conari videretur , nisi turn fuisseiit, 

 qui omnem sapieutiam atque doctrinam ex poetis , sive ex disertis eorum verbis , 

 sive allegorica iuterpretatione adhibita peli vellent. Omni illo argumentandi 

 genere profecto abstinuissel; si nostra actate vixisset. Poesis mutTix.* inquit, non 

 edocet nos rerura > non nisi <pniftit (3) innitatur. Sit : ita respondemus , 

 quid igiturP Nonne hoc quoque juvat poeseos beneficio pbanlasiae vim cxercere, 

 ingenium acucre, erudire pectus , mores emollire? Nonne naturae noslrae, quae 

 constat cunctis \iribus, homini inuatis, perfectis adjuvatur, quibusvis harum 

 augendis ? Sint sane , quas philosophia proxime excolendas sibi sumit vires , 

 ordinis superioris, possit utique ad id ipsum pbilosopbia majorem aflerre 

 universae perfeclioni nostrae cumulum. Nullo tamen modo id, quod eadem 

 conferre possit poesis , sapiens adspernabitur. Concederet haec omnia puto , si 

 revivisceret bonus philosophus. At mea octate , responsurus esset , asperioribus 

 suis ccnsoribus, poesis babebatur optima veri magistra omnisque eruditionis 

 dispensatrix. Huic error! maxime mihi obviam eundum erat. 



(i) Pol. X,6oa. A. B. 



(a) Pol. X , 6o3 B. U'A <pv* {t>yy/y^in ipA yi~, V fUfmriKii. 



(3) Pol. IV 4*4 D, leg. IH, 700 A-7oi C. Gorg. 5oi E-5oa D. 



V. 9 



