66 I. BUSCH REISER RESPONSIO 



Plato igitur, vel secundum ea , quae ia politicis operibus disseruit, non 

 omnino in contemtu habuisse poesin, neque earn agrestius respuisse, existi- 

 mandus est. Sic potius , ut summatim dicam , de ejus circa poesin ac poetas 

 judicio statuendum est. Primum ratio, quam liabuit, aatatis suae, qua nimia 

 poeseos omnisque artis musicas licenlia (i) , vulgo regnare moribusque perni- 

 ciosa fieri ipsi videbatur , effecit , ut quam maxime illud , ubique urgeret poesin 

 in civitate bene instituenda legislationi morali plane esse subjiciendam 5 atque 

 adeo ad unum morum emendandorum finem temperandam; id, quod caput 

 est eorum, qua? copiosissime in libris de republica et de legibus (2) de 

 ilia re disputavit. 



Accedebat aliud quid, cur poeseos, et quidem tupnn*.iis inprimis auctoritatem 

 infringere adeo contenderet. Scilicet pbilosopbia parum adhuc facilem aditum 

 ad hominum animos invenerat , opiniones praejudicatas obstabant. Poesis contra 

 popular! gratia maxime florebat ; carminibus , ut institutionis atque oblectationis 

 fontibus , et antiquissimis et uberrimis , nibil erat illustrius : quo magis igitur 

 philosophise decus extollere ejusque praestantiam in clarissima luce asqualibus 

 ostendere niteretur, eo sludiosius ejus artis, quae illius aemula erat et quodam- 

 modo inimica (3) , honos deprimendus , virtutes in obscuro collocandag vi 

 debantur. Hinc in nostri scriptis crebrse illas laudationes pbilosophiae , copio- 

 saque comraendatio dignitatis, qua vera pliilosophia excelleret, ut Pol. V, VI, VII. 

 Hinc quoque frequentes poeseos reprehensiones , uberioresque de vilitate magnae 

 operum poeticorum partis demonstrationes. Quod si modum Plato excessit,non 

 minus in philosophia praedicanda et commendanda, quarn in poesi vitupe- 

 randa et deprimenda , erravit sane sed non ita , ut cuicunque singularem 

 rctatis illius condilionem respiciat , non condonandus videatur ille error (4). 



Itaque consilium philosophi , ut in omnibus fere ejus paradoxis , sic in ipso 

 decreto de poetis ac poesi laudabimus , ultro etiam confilebimur , eum emen- 



(i) Pol. IV. 



(a) De leg. II, III 700 A-7oi C. VII 801 A 802 D, 810 B-8n E, 816 D. E 817 A-D XI 

 935 DE. 



(3) Pol. X 607 D conf. Leg. XII 967 C. D. 



(4) Nonnunquam magnus aliquis opinionum aetatis suas reformator , quo certius ad novam 

 doctrinam aequsevorum animos advertat, per severiorem ejus tradeud* rationem efficere 



