AD QUJEST. PH1LOS. THEOR. ET LITER. HUMAN. 7 5 



meralis poematum speciebus hoc praecipue disquisitione indiget , quo jure 

 Dialogi Socratici in nurnerum poematum metricorum referanlur, quuni tamen 

 omnes Xenophontis, Platonis el Aeschinis prosa oratioiie conscripti sint. Merilo 

 .mil-Hi illud faclum esse , docet locus quern ex libro de poctis servavit Athenasus 

 1. XI. p. 5o5 , qui magnam huic loco aflert lucem , modo recle intelligatur. 



'Afirrtriktif ft it rtT irifi xtuiTvi eurtif ytxpir caxtat toft iftftirftvf rtiif **>.tuftintif Xtttppticf 

 Kiti Stnip%tv fti/utuf uij Qti'uii litxi klytvf KI ftiftjrtir , rtuf A*ti%*fiiitv Tea 7>?ov rcut ffti 



rtuf yp*<fi>r*f T*V zaxf*Ti*t fi**iytit. Haec utrum interrogative an affirmative 

 accipiamus, nihil refert. Ex collatione eorum cum loco, de quo nunc agitur , 

 probabiliter, ut videtur, eflicitur nv; 'ZuxftTimos \lytof hie non de omnibus Dialogis 

 Socraticis intelligendum esse, sed speciatim de iis , quos Alexamenus scripsit , ab 

 aliis , quod ad fbrmam , diversos : alioquin non addidisset auctor rout -xftmvf ?f*- 

 q>ltr*r. Efficitur denique Alexameni dialogos metrice conscriptos fuisse \ nam 

 ipftirftvt titrique seutentiae parti adjungendum esse , veri quam ninximc simile 

 es't ; quod si hoc minus cerium sit , dubilare saltern non licet , quin dialogi illi 

 eodem orationis genere sive ligato sive soluto, quo Sophronis mimi conscripti 

 luciiiit, bos autem metrice fuisse scriptos abunde patet (i). 



Hisce autem assumtis, iion immerito Dialogi Socratici, quales scilicet 

 Alexamenus scripserat , sub nomine Epopoeiae latere videntur , cum nomen 

 illud lam late pateat , ut poemata quaelibet , melodia autem destituta , com 

 plectatur. 



Quod vero ad enuntialionem de Empedocle attinet , statueudum videtur 

 Jtfistotektn argumenta mere scieutifica in poesi admittere noluisse , alqui 

 igitur cum poetae nomen Empedocli denegavisse ; quia nature philosophiam 

 poetice tradcbat. Sic euim tollilur pugna quae caeteroquin obtinet hoc inter 

 ct ;iliud de Empedocle judicium, apud Diog. Laert. VIU. 67. ', ft r *if\ 



wntirtit Qijirii ' AfiT-rtri^tif , ri < 'Q-^ftKn 'Eftx-ifcx,*!/? xi S'titts letpi TIJI $(ctri> yi'yoii , 

 fitT*<plfixef rt tti , Kcti riif AAo7f irtfi iretiiTlxijr iirtTtvyirtttri tyafwos. 



De origine et etyoiologia Dithyramborum el Nomicorum multis disserere hie 

 nihil allinet , cum vix ac ne vix quidem ex veterum reliquiis aliquid ad hoc 

 genus perlinens , supcrsit. Videtur autem Dithjrambus antiquitus in honorem 

 Bacclii , uomos autem in Apollinis laudem conscriptus 5 uti tradit Proclus 



(i) De Sophronis miinis cf. CI. Valckenaer in Thcocrit. Idyll. (Lugil. Bat. 1773.) p. aoo. 



