8 2 I. BUSCH KEISER RESPONS1O 



vaqtie accipere poterant , qua? eo perniciosiora forent quo pulchriore induti 

 ligura tradebantur. Sed ego quaere , an igilur poetae auctores malorum ? Num 

 vero ipsa mali fons in hominum animis est quaerendus ? NOQ is ego sum , 

 qui diifitear, seusum mali excitari posse ab aliis, in primis cum ilia suaviter 

 proponuntur 5 sed haec ratio minime sufficere videtur , ut imitationem arceamus 

 proliibeamusque. Mediam hac in re viam praeclare notavit Plutarchus. ' 3> 



(inquit) ftd^timt $ti ro titi tS-t^iirS-ai , Jifuo-xoftint en rijt Kfctfyr tux. fVt/yi!/u[i> , qs 

 yiyonv >i fuu.irts , AA rijt Tt%i> , it fttfi.lfi.rft at vrpoa-ijxonTas TO oirtx.ii pit n. Et pailllo 

 inferiUS C. IV. f' V^p TO* <fo'A<wv JiteBirts if/at xtti ftLftyirts , TrptxrttTrteif TIJI ruftfiairwiray, 

 <V^;u'ii xai /3A'/3f< rtl; if/uruftiiois aip ixirii , tux iflhci-fys ran axfouftiw (l). HOC SI ailimO 



volvisset Plato, poemalummala vitare, bonisutique frui posuisset. Haec vero non 

 unica full imitationis arcendae causa. Praeterea euim maxime cum ipsius proposito 

 congruebat , ut cives suos omni affectione immunes sibi fingeret. Imitatio enim 

 homines proponit ut sunt, non uti esse eos oportet. Homo autem rudis et in- 

 cultus , qui sensuun titillationibus , non ration! vel philosophias , obsequium 

 tribuit , et vehementius suas aflectiones externis signis prae se fert } mcestus 

 pectus plangit, corpusque lacerat; iratus oculis fulminat; Icetitia se efferens 

 exsultat fere, omnesque laelitice conscios facit. Non vero tales suos cives 

 voluit , Plato , neque taedio neque voluptate affectos , eandem semper frontis 

 serenee faciem prae se ferre jussit. An tales esse homines possint, merito quoe- 

 ritur ^ humana enim exuti dignitate , statuae fierent absque ulla affectione vel 

 iVifye7. Plato immo ipse hoc negavit , ubi libro X probum sapientemque 

 virum proponit, qui, praesentibus amicis, justum suum de morte filii oc- 

 cultat dolorem , qui vero solus sibi relictus plorat , atque ita dolori suo 

 frena iniicere prorsus nequit. Merito laudantur ii qui aiFectionibus suis im- 

 perant, sed contra in atrocitatis ac inhumanitatis crimen incurrunt ei, qui 

 nulla omnino re commoventur vel ad laetitiam vel ad dolorem. Jam, quid 

 forent Platonis illi cives nisi simulatores, qui quid sentirenl publice dissi- 



mulareut ? 



Opprobrium , quod Plato conjecit in ilia poematum loca , quib us de Diis , 

 Deemonibus, illorumque factis agibant , ex eodem fluxit fonte, poetis enim 



(i) Plut. de aud. poet. c. 3 et 4- ed. Wyttensb. 



