AD QUJEST. PH1LOS. THEOtt. ET LITER. HUMAN. 83 



nun crat impiilancla Tabula . quam carmiaibus do Diis et Daemonibtis innecte- 

 bantj non ipsi illas narraliones fmxerunt, seel a vulgo acceptas vulgo refere- 

 bant. Haec autem lalius cxposuissc post Plutarchum (I. 1. c. II.) prorsiis 

 supervacaneum videtur. 



Coronidis igitur loco, locum appoiierc liccat doctissimi Bakkeri (i). Plato 

 (inquit) die in eenen tyd leefde, toen de dichlkunst, en de beeldende kunsten 

 in Grickenlaud, den hoogsten trap van luister bercikl haddcu , voedde 

 echtcr zulke hooge deukbeclden omtrcnt de beeldeude kunsten niet 5 dewvl 

 hy haar en de dichlkunst met een te koel wysgcerig oog in zyne Rcpubliek 

 beschouwde , zoo kon hy daarvau zeggen , dat zy drie trappeu vande waar- 

 heid of de Idcen verwyderd waren . en haar aaiizien als nabootzingen 

 van de afschaduwingen der grondvormen van de inlellectuele wereld. De 

 - kunststukken van Phidias en Zeuxis zouden hem tot audere gedachten 

 gebragt hebben , indieu hy zoo veel kunstgevoel , als wysgeerig genie, bezeten 

 had. 



Plato zag , met de meeste oude wysgeeren , den staatsman of wysgeer als 

 een veel voorlrcflelyker \vezen dan een kunstenaar of dichter aan. De staat 

 was het groote doel hunner beschouwingeu } alles \vas hieraan onderge- 

 schikt. Hy , die den staat wysselyk bestuurde , of goede wetten gaf , was 

 groot i hy , die de dichtkunst of andere kunsten beoefende , kon weelde en 

 zedenbederf ( in hun gevoeleu althatis) veroorzaken, en den staat scha 

 delyk zyn (2). 



Quod si Aristotelem inspicimus, alia prorsus se nobis offert rerum conditio. 

 Optimorum poetarum amore captus, magnam persentiebat eorum utilitatem. 

 Noverat ille nuUa magis re reprimi vitia et corrigi , quam gravi et sincera 

 oratione , quam exemplo , quo omncs noxias cupiditatum sequelae civibus ob 

 oculos pouerenlur. Profundam omnino humani aninii cognitionem ostendisse 

 mihi videtur, quum rcgulas definiret tragoedia: , remediaque indicaret quibus, 

 ut propositum consequerentur , utendum foret poetis. Gujus rei si exempla 

 citare vellcm , sexcenta ad manum forent , e quibus electio foret difHcillima ; 

 nullum enim , quod sciam , alicubi dedit prxceptum moralitati contrarium . 



(i) Vid. Batter Verhaiulcling over hct Idcaal 



