10 C. BEVING RESPONSIO 



Epicurum superstitionis semper adversariura fuisse acerrimum nulli du- 

 bium. 



Sequitur quaestio , quae multis premitur difficultatibus , anne divinitaletn sus- 

 tulerit Epicurus ? affirmant plures , negant pauci , sed inter hosce Seneca , om- 



11 him Stoicorum erga Epicureos aequissimus (i). Non praetermittendum est 

 pauca nobis a Graecis ejusdemque temporis scriptoribus de Epicuro tradi ; ad 

 ejus philosopbiam fere unice e Romanis fontibus aditum patere , apud quos 

 statim depravata fuit , quia praeceploris verba sequebantur , non senleutiam , 

 non vivendi agendique rationem , discipulis traditam. Philosophise sensus f'acil- 

 lime corrumpitur, si a populi ingenio et moribus , e quibus enata est , abstra- 

 hatur et ad alium traducatur , aliter sentientem moratumque , aliis institutis 

 viventem. 



Epicuro de Deorum existentia persuasum fuisse ex eo argumento indubitanter 

 elucere videtur, quo ad earn probandam usus est. Quod argumentum . summis 

 viris celebratum , ita verum et evideus est , ut eo ad derisionera , dissimula- 

 tionemque uti nemini , ne desipienti quidem , unquam in mentem venire po- 



tuerit. 



Deorum existentia quidem doctrinas atomisticae non respondet , imo ei op- 

 posita est. Ridet atomisticos Deos Epicurus , et tamen extra atomos et vacuum 

 niliil omnino esse statuit. Sed base est repngnantia , cui similis non una in 

 Epicuri pbilosophia deprebendilur. Multa ipsi in hominis et in rerum natura 

 obscura videbantur ; v. c. animaa natura bumanae ; nonne illo quarto quodam 

 elemento , sine nomine, quod veluti anima animaa est, ignorantiam suam signi- 

 iicat et profitetur aliquid esse in ea , quod intellectual excedat , supra cogni- 

 tionem sit, forsan non materia compositum ? Epicuro vanitas pbilosophica 

 omnium consensu exprobratur : anne ilia causa erat , ut de difficillimis philoso- 

 phus arroganter statueret , homo aliter sentiret et ageret ; aut saltern judicium 

 cohiberet putans de talibus bominem uibil scire posse , quas in profundo natura 

 penitus abstruserit qui ea investig'et , sine fine scrutaus , vitas tranquillitatem 

 necessario perdere. 



Similia sunt de anima humana placita : Opinio animam non esse corpus , sed 



(i) Scncc. de bcncf. 



